ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم،‌ در موضوع توسعه زیرساخت‌های کریدورهای ترانزیتی معمولا تمرکز و ترجیع‌بند سخنان برخی مدیران ذی‌ربط افزایش ظرفیت بنادر، موقعیت مرزها و مسیرهای بین‌المللی است،‌اما در این بین ارزش واقعی یک مسیر در فاصله میان این نقاط و کیفیت اتصال آن‌ها به یکدیگر مشخص می‌شود.

بندری که به شبکه جاده‌ای و ریلی مناسب دسترسی نداشته باشد، عملا نمی‌تواند بار ترانزیتی جذب کند. از این رو احداث یک مسیر چه ریلی و چه جاده‌ای زمانی اثر اقتصادی پیدا می‌کند که به مسیرهای اصلی حمل‌ونقل، مراکز تولید، پایانه‌های مرزی و بازارهای مقصد متصل باشد.

در جنوب شرق کشورمان، بندر چابهار یکی از مهم‌ترین نقاط دسترسی به آبهای آزاد است که قرار است آخر امسال به شبکه ریلی متصل شود. فاصله شهر و بندر چابهار با شبکه اصلی حمل‌ونقل کشور، محدودیت‌های موجود در محورهای ارتباطی و ضرورت ارتقای ایمنی و ظرفیت تردد، باعث شده توسعه راه‌های دسترسی به این بندر بخشی از مسئله بزرگ‌تر اتصال زیرساخت‌های حمل‌ونقل باشد.

محور ایرانشهر–نیکشهر–چابهار در همین چارچوب اهمیت پیدا می‌کند. این مسیر جنوب سیستان‌وبلوچستان را به ایرانشهر و از آنجا به شبکه جاده‌ای کشور پیوند می‌دهد.

بر اساس اعلام معاون ساخت و توسعه راه‌ها شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور تکمیل باند دوم محور نیکشهر–چابهار و بهره‌برداری از بخشی از محور ایرانشهر–نیکشهر تا پایان سال مالی 1405 به تأمین مالی مناسب وابسته است. در حال حاضر بخشی از مسیر نیکشهر–چابهار زیر عبور ترافیک قرار گرفته و عملیات باند دوم ایرانشهر–نیکشهر نیز در چهار قطعه آغاز شده است. با این حال، فاصله میان اجرای قطعات مختلف و تکمیل یک مسیر پیوسته همچنان مسئله اصلی این پروژه است؛ مسئله‌ای که تعیین‌کننده میزان اثرگذاری آن بر شبکه حمل‌ونقل کشور و ظرفیت‌های بندر چابهار خواهد بود.

علیرضا سیاهپور معاون ساخت و توسعه راه‌ها شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور در این رابطه با اشاره به اهمیت تکمیل محورهای ارتباطی این منطقه اظهار کرد: احداث باند دوم محور ایرانشهر ـ نیکشهر ـ چابهار از اولویت‌های تکمیل زیرساخت‌های حمل و نقل استان است که ضمن افزاش ایمنی و کیفیت تردد، نقش مؤثری در اتصال مناطق مختلف جنوب استان به شبکه حمل‌ونقل کشور و تسهیل دسترسی به بندر چابهار دارد.

وی افزود: این محور 290 کیلومتر است که در قالب 11 قطعه در حال اجرا است. از این میزان 184 کیلومتر آن مربوط به محور ایرانشهر ـ نیکشهر و 106 کیلومتر مربوط به محور نیکشهر ـ چابهار است.

وی با بیان اینکه بخش‌هایی از این محور به بهره‌برداری رسیده است،  تصریح کرد: تاکنون 46 کیلومتر از این پروژه زیر عبور ترافیک قرار گرفته که در محور نیکشهر-چابهار واقع شده است. عملیات اجرایی باند دوم محور ایرانشهر ـ نیکشهر نیز در چهار قطعه آغاز شده و با پیشرفت فیزیکی مطلوبی در حال اجرا است.

سیاهپور ادامه داد: بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، تلاش می‌کنیم عملیات اجرایی باند دوم محور نیکشهر ـ چابهار تا پایان سال مالی 1405 به اتمام برسد تا این مسیر به صورت دوبانده در دسترس مسافران قرار گیرد.

وی تأمین منابع مالی را یکی از عوامل تعیین‌کننده در سرعت پیشرفت محور ایرانشهر ـ نیکشهر عنوان کرد و گفت: در صورت تأمین مالی مناسب، امکان بهره‌برداری 40 کیلومتر این محور تا پایان سال 1405 وجود دارد.

معاون ساخت و توسعه راه‌ها شرکت ساخت و توسعه با اشاره به شرایط فنی پروژه و ضرورت تکمیل ابنیه مسیر افزود: اجرای پل‌ها و سایر ابنیه فنی از بخش‌های مهم عملیات باقی‌مانده است و برای پیشبرد این بخش‌ها، افزایش جبهه‌های کاری در دستور کار قرار گرفته است.

سیاهپور این پروژه را بخشی از کریدور شمال-جنوب اعلام کرد و گفت: تکمیل شدن محور ایرانشهر ـ نیکشهر ـ چابهار ضمن روان‌تر شدن عبور و مرور و افزایش ایمنی، ارتباط مراکز جمعیتی و اقتصادی جنوب استان با بندر چابهار را تقویت می‌کند.

وی افزود: توجه به تکمیل محورهای ارتباطی در مناطق کمترتوسعه‌یافته، به‌ویژه در جنوب سیستان و بلوچستان، از الزامات توسعه متوازن شبکه حمل‌ونقل کشور است و تکمیل این مسیر می‌تواند زمینه دسترسی مناسب‌تر مردم منطقه به خدمات، بازارها و فرصت‌های اقتصادی را فراهم کند.

معاون ساخت و توسعه راه‌ها همچنین تکمیل این محور را در ارتباط مستقیم با توسعه سواحل مکران دانست و افزود: ایجاد زیرساخت‌های حمل‌ونقل مناسب، یکی از پیش‌نیازهای رونق اقتصادی و توسعه فعالیت‌های ترانزیتی در این منطقه است و محور ایرانشهر ـ نیکشهر ـ چابهار در این میان جایگاه مهمی دارد.

به گزارش تسنیم، تکمیل این مسیر می‌تواند علاوه بر ارتقای ایمنی و کاهش محدودیت‌های تردد، دسترسی زمینی به بندر چابهار را تقویت کند و زمینه اتصال منسجم‌تر جنوب استان سیستان و بلوچستان به شبکه حمل‌ونقل کشور را فراهم آورد.
واقعیت آن است که با توجه به شرایط کشور، توسعه زیرساخت‌های جاده‌ای باید در کنار ظرفیت‌های بندری، ریلی و لجستیکی دیده شود؛ چراکه اثرگذاری واقعی کریدورها زمانی شکل می‌گیرد که مسیرهای دسترسی، پایانه‌ها، مرزها و بنادر به‌صورت یک زنجیره به هم متصل باشند.

قرار گرفتن این محور در محدوده سواحل مکران اهمیت آن را از سطح یک پروژه عمرانی استانی فراتر می‌برد. توسعه زیرساخت‌های ارتباطی می‌تواند بر جابجایی کالا، دسترسی جمعیت محلی، فعالیت‌های اقتصادی و پیوند شهرهای ایرانشهر، نیکشهر و چابهار به‌عنوان مناطق کم‌برخوردار با ظرفیت بسیار بالای اقتصادی با سایر نقاط کشور اثر بگذارد.