ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرگزاری تسنیم، حضور پررنگ خودروسازان بخش خصوصی و تنوع روزافزون محصولات جدید، چهره بازار خودروی ایران را نوسازی کرده است. این خودروها با طراحی روز، امکانات رفاهی مناسب و مصرف سوخت بهینه، استاندارد سلیقه مصرف‌کننده را ارتقا داده‌اند. با این حال، حفظ این دستاورد و پایدار ماندن آن، نیازمند ارتقای مدل فعلی تولید است؛ یعنی حرکت از یک خط مونتاژ ساده به سمت یک ساختار صنعتی که در آن یادگیری دانش فنی، انطباق‌پذیری محصول و رضایت مصرف‌کننده در اولویت باشد.

در این گزارش، مهم‌ترین محورهای کارشناسی و راهکارهای عملی برای طی کردن موفق این مسیر بررسی شده است.

 1. اقتصاد مقیاس و تولید مشترک؛ کلید ساخت قطعات اصلی در کشور

در علم اقتصاد صنعتی، تولید قطعات حساس مانند موتور، گیربکس یا سیستم‌های تعلیق، زمانی صرفه مالی دارد که تیراژ تولید یک قطعه بالا باشد. در حال حاضر، تنوع بالای مدل‌ها و تولید محدود هر مدل باعث می‌شود ساخت قالب و سرمایه‌گذاری برای این اجزا توسط قطعه‌ساز داخلی توجیه نداشته باشد.

در این مسیر همکاری و هم‌افزایی میان شرکت‌های خودروساز خصوصی موثر است. به نوعی  اگر چند شرکت روی استفاده از یک خانواده موتور، گیربکس یا سازه زیربندی یکسان به توافق برسند، مجموع تولید آن مجموعه فنی در کشور بالا می‌رود. در این شرایط، قطعه‌ساز داخلی انگیزه و توان مالی پیدا می‌کند که با خرید تجهیزات پیشرفته، ساخت آن قطعات را در داخل کشور با استاندارد جهانی انجام دهد.

 2. انطباق‌سازی مهندسی با اقلیم و سوخت کشور

خودروهای امروزی مجهز به موتورهای مدرن و راندمان‌بالا هستند که براساس استانداردها و سوخت‌های باکیفیت جهانی طراحی شده‌اند. شرایط اقلیمی ایران (تنوع دما از سرمای کوهستانی تا گرمای شدید جنوب) و مشخصات بنزین داخلی ایجاب می‌کند که خودروها پیش از تولید انبوه، مرحله بومی‌سازی مهندسی را طی کنند.

به اعتقاد کارشناسان تقویت بخش مهندسی و کالیبراسیون در خودروسازان داخلی در این بخش نقش مهمی دارد. با انجام تست‌های جاده‌ای بلندمدت در شرایط واقعی آب‌وهوایی ایران و تنظیم مجدد برنامه‌های نرم‌افزاری موتور متناسب با بنزین موجود، عملکرد پیشرانه روان‌تر شده، استهلاک قطعات به حداقل می‌رسد و طول عمر مفید خودرو برای خریدار افزایش می‌یابد.

3. نوسازی خدمات پس از فروش همگام با خودروهای مدرن

خودروهای نسل جدید سرشار از پردازنده‌ها، سنسورهای هوشمند و سیستم‌های الکترونیکی پیشرفته هستند. نگهداری از این خودروها شیوه سنتی تعمیرات را دگرگون کرده و نیازمند رویکردی مدرن در خدمات پس از فروش است.

راهکار اجرایی:

-آموزش مستمر شبکه نمایندگی‌ها: برگزاری دوره‌های آموزشی مداوم برای تکنسین‌ها جهت استفاده از دستگاه‌های عیب‌یابی پیشرفته و آشنایی با سامانه‌های برقی جدید.

-مدیریت هوشمند زنجیره قطعات: استفاده از سیستم‌های یکپارچه سفارش‌گذاری و انبارداری مرکزی برای قطعات پرمصرف و تصادفی، تا فاصله زمانی بین درخواست تا تحویل قطعه به حداقل برسد و خودروها برای تعمیر معطل نمانند.

 4. سیاست‌گذاری هدفمند و هدایت‌کننده

نقش دولت و نهادهای ناظر، ایجاد انگیزه‌های واقعی برای تعمیق تولید و ارتقای استانداردها بسیار مهم است.
-تعریف مشوق‌های شفاف و مشخص. برای نمونه، اعطای تخفیف‌های گمرکی یا تسهیلات بانکی باید مستقیماً به اقداماتی متصل شود که به ارتقای واقعی صنعت کمک می‌کنند؛ مانند:
- تأسیس مراکز آزمایش و تحقیق و توسعه (R&D) در داخل کشور
- ارتقای رتبه کیفی رضایت مشتریان در بازرسی‌های استاندارد
- اتصال قطعه‌سازان ایرانی به زنجیره صادراتی شرکای بین‌المللی

به صورت کلی صنعت خودروهای مونتاژی ظرفیت بسیار بالایی برای رشد صنعتی، ایجاد اشتغال تخصصی و پاسخ به نیاز بازار دارد. گذار موفق از مرحله مونتاژ صرف به مرحله تسلط بر فناوری، در گرو اجرای این چند گام روشن است: تجمیع تولید روی اجزای فنی مشترک، مهندسی انطباق با سوخت و اقلیم، ارتقای دانش خدمات پس از فروش، و سیاست‌گذاری تشویق‌کننده. با تحقق این زنجیره، هم مصرف‌کننده نهایی از خودرویی مطمئن و باکیفیت بهره‌مند می‌شود و هم صنعت خودرو کشور به سمت پایداری و بلوغ حرکت خواهد کرد.

انتهای پیام/