به گزارش اقتصادنیوز به نقل از مهر، با نگاهی گذرا به قیمت داروها در پیشخوان داروخانه ها، به راحتی متوجه افزایش چند برابری قیمت آنها در یک سال اخیر می شوید.
این تغییرها بدین شرح است:
۱. گاباپنتن ۳۰۰ در شهریور ۱۴۰۴، ۳۰۰ هزار تومان بوده و در شهریور ۱۴۰۵، به ۹۶۰ هزار تومان رسیده است.
۲. قیمت استامینوفن کدئین از ۱۳۷ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۴، به ۶۵۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵، افزایش یافته است.
۳. فلوکستین ۲۰ از ۱۷۵ هزار تومان به ۳۵۰ هزار تومان رسیده است.
۴. ایبوپروفن از ۲۰۰ هزار تومان به ۴۲۰ هزار تومان افزایش قیمت داشته است.
۵. اسویکس از ۹۷ هزار و ۸۰۰ تومان به ۳۰۰ هزار تومان رسیده است.
۶. آموکسی سیلین از ۳۲۰ هزار تومان به یک میلیون و ۲۳۰ هزار تومان، رسیده است.
۷. قرص کلاریترومایسین از ۴۵۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۴، به یک میلیون و ۵۸۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵ رسیده است.
این هفت قلم دارو، به مثابه مشت نمونه خروار است. زیرا، می توان همین افزایش قیمتها را در سایر اقلام دارویی مشاهده کرد.
آنچه مسلم است، اینکه شاهد افزایش حداقل ۳ برابری قیمت اقلام دارویی در فاصله یک ساله هستیم. در همین حال، بیمهها نتوانسته اند این شکاف قیمتی را برای بیماران و مردم، کاهش دهند و در نتیجه آن، پرداختی از جیب بیمار بابت هزینههای دارویی، افزایش یافته و به مرز ۸۰ درصد رسیده است.
حسینعلی حاجی دلیگانی، نایب رئیس کمیسیون اصل نود مجلس، با اشاره به وضعیت بحرانی تهیه برخی اقلام دارویی، گفت: بسیاری از بیماران به دلیل گرانی، کمبود و یا اختلاف قیمتهای مصوب سازمان غذا و دارو با میزان پوشش سازمانهای بیمهگر، در شرایط دشواری برای تأمین داروهای حیاتی خود قرار دارند.
وی افزود: قیمت برخی اقلام دارویی همچون مرکاپتوپورین، آمفوتریسین بی و لیپوزومال پیش از آنکه به سازمانهای بیمهگر ابلاغ شود و تحت پوشش عملیاتی آنها قرار گیرد، در سامانههای مرتبط با وزارت بهداشت درج شده و به داروخانهها ابلاغ میشود که این موضوع باعث پرداخت اختلاف قیمت توسط بیماران و بروز نارضایتی شده است.
حاجی دلیگانی، با توجه به اینکه تأخیر در اصلاح قیمت دارو در سامانههای غذا و دارو تا اعمال قیمت جدید توسط بیمه موجب پرداخت یک ماه هزینههای گزاف از سوی بیمار میشود، پیشنهاد داد تا قیمت اقلام دارویی ابتدا در سامانههای سازمانهای بیمهگر اصلاح شود.
مهر نوشت: با نگاهی گذرا به قیمت داروها در پیشخوان داروخانه ها، به راحتی متوجه افزایش چند برابری قیمت آنها در یک سال اخیر می شوید.
۱. گاباپنتن ۳۰۰ در شهریور ۱۴۰۴، ۳۰۰ هزار تومان بوده و در شهریور ۱۴۰۵، به ۹۶۰ هزار تومان رسیده است.
۲. قیمت استامینوفن کدئین از ۱۳۷ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۴، به ۶۵۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵، افزایش یافته است.
۳. فلوکستین ۲۰ از ۱۷۵ هزار تومان به ۳۵۰ هزار تومان رسیده است.
۴. ایبوپروفن از ۲۰۰ هزار تومان به ۴۲۰ هزار تومان افزایش قیمت داشته است.
۵. اسویکس از ۹۷ هزار و ۸۰۰ تومان به ۳۰۰ هزار تومان رسیده است.
۶. آموکسی سیلین از ۳۲۰ هزار تومان به یک میلیون و ۲۳۰ هزار تومان، رسیده است.
۷. قرص کلاریترومایسین از ۴۵۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۴، به یک میلیون و ۵۸۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵ رسیده است.
این هفت قلم دارو، به مثابه مشت نمونه خروار است. زیرا، می توان همین افزایش قیمتها را در سایر اقلام دارویی مشاهده کرد.
آنچه مسلم است، اینکه شاهد افزایش حداقل ۳ برابری قیمت اقلام دارویی در فاصله یک ساله هستیم. در همین حال، بیمهها نتوانسته اند این شکاف قیمتی را برای بیماران و مردم، کاهش دهند و در نتیجه آن، پرداختی از جیب بیمار بابت هزینههای دارویی، افزایش یافته و به مرز ۸۰ درصد رسیده است.
حسینعلی حاجی دلیگانی، نایب رئیس کمیسیون اصل نود مجلس، با اشاره به وضعیت بحرانی تهیه برخی اقلام دارویی، گفت: بسیاری از بیماران به دلیل گرانی، کمبود و یا اختلاف قیمتهای مصوب سازمان غذا و دارو با میزان پوشش سازمانهای بیمهگر، در شرایط دشواری برای تأمین داروهای حیاتی خود قرار دارند.
وی افزود: قیمت برخی اقلام دارویی همچون مرکاپتوپورین، آمفوتریسین بی و لیپوزومال پیش از آنکه به سازمانهای بیمهگر ابلاغ شود و تحت پوشش عملیاتی آنها قرار گیرد، در سامانههای مرتبط با وزارت بهداشت درج شده و به داروخانهها ابلاغ میشود که این موضوع باعث پرداخت اختلاف قیمت توسط بیماران و بروز نارضایتی شده است.
حاجی دلیگانی، با توجه به اینکه تأخیر در اصلاح قیمت دارو در سامانههای غذا و دارو تا اعمال قیمت جدید توسط بیمه موجب پرداخت یک ماه هزینههای گزاف از سوی بیمار میشود، پیشنهاد داد تا قیمت اقلام دارویی ابتدا در سامانههای سازمانهای بیمهگر اصلاح شود.