به گزارش اقتصادنیوز، در شرایطی که فشارهای معیشتی و افزایش هزینه‌های زندگی، بحث درباره نحوه حمایت دولت از خانوارها را به یکی از موضوعات اصلی اقتصاد تبدیل کرده است، این پرسش مطرح است که سیاست‌هایی مانند کالابرگ و یارانه تا چه اندازه می‌توانند پاسخگوی نیازهای مردم باشند و آیا این حمایت‌ها بدون اصلاح ساختار اقتصادی، اثری پایدار خواهد داشت؟

حسین کمالی، وزیر کار دولت سازندگی و دبیرکل حزب اسلامی کار، در گفت‌وگو با اقتصادنیوز با انتقاد از شیوه فعلی سیاست‌گذاری اقتصادی، معتقد است پرداخت‌های حمایتی در شرایطی که تورم و هزینه‌های زندگی افزایش یافته، نمی‌تواند جبران‌کننده فشارهای واردشده به مردم باشد.

او تأکید دارد که دولت باید به سمت ایجاد یک اقتصاد رقابتی و مبتنی بر تخصص که زمینه ساز رفاه مردم باشد، حرکت کند.

گفت‌وگوی اقتصادنیوز با حسین کمالی، دبیرکل حزب اسلامی کار را بخوانید.

****

*آقای کمالی!با توجه به شرایط اقتصادی کشور و وضعیت خاص فعلی، به نظر شما سیاست‌های حمایتی مانند کالابرگ و یارانه چگونه باید طراحی شود تا هدفمندتر باشد و بتواند حمایت مؤثرتری از مردم داشته باشد؟

من اساساً بخش عمده سیاست‌های اقتصادی که دولت در حال پیگیری آن است را درست نمی‌دانم و معتقدم این سیاست‌ها نمی‌تواند منجر به پیشرفت، توسعه، رفاه و بهبود زندگی مردم شود.

سیاست‌های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دولت باید به گونه‌ای باشد که نتیجه آن برای مردم، رفاه بیشتر، زندگی بهتر و ایجاد موقعیت مناسب‌تر باشد، اما این جهت‌گیری را در سیاست‌های فعلی مشاهده نمی‌کنم.

در حال حاضر نوعی مسابقه افزایش قیمت‌ها در کشور شکل گرفته است. دولت هر روز به دنبال این است که درآمدهای خود را از چه محلی تأمین کند و برای موضوعات مختلف، مالیات و هزینه‌های جدیدی تعریف می‌کند تا منابع مورد نیاز خود را از جیب مردم تأمین کند.

این موضوع فقط مربوط به طبقات ثروتمند نیست؛ بلکه همه مردم به عنوان مصرف‌کننده، هزینه این سیاست‌ها را پرداخت می‌کنند.

از سوی دیگر، اقداماتی که باید برای افزایش درآمد مردم، بهبود وضعیت اقتصادی و ایجاد شرایط بهتر زندگی انجام شود، در دستور کار قرار نگرفته است. ما شاهد شکل‌گیری یک اقتصاد رقابتی و مزیتی نیستیم.

بخش مهمی از اقتصاد به شکلی اداره می‌شود که مردم در تصمیم‌گیری‌های آن نقشی ندارند، اما در نهایت تبعات و هزینه‌های آن را پرداخت می‌کنند.

اقتصاد غیررقابتی فشار آن را به مردم منتقل می‌کند

وقتی اقتصاد یک کشور رقابتیو تخصصی نباشد، طبیعی است که سایر سیاست‌های داخلی، خارجی، فرهنگی و اجتماعی نیز از همین وضعیت تأثیر می‌پذیرند و نتیجه مطلوبی برای جامعه ایجاد نمی‌کنند.

اینکه تورم‌های بسیار بالا در کالاها و خدمات به مردم تحمیل شود و بعد با پرداخت مبلغ محدودی تحت عنوان کالابرگ یا یارانه تلاش کنیم این فشار را جبران کنیم، عملاً جبرانی ایجاد نمی‌کند.

مردم امروز از نظر معیشت و زندگی در شرایط سختی قرار دارند. حتی به نظر من شرایط اقتصادی به جایی رسیده که شاید صرفاً ترمیم مزدها نیز دیگر نتواند پاسخگوی مشکلات موجود باشد و دولت باید سیاست‌های خود را در حوزه‌های مختلف تغییر دهد.

یارانه و کالابرگ نیازمند بازنگری است

*پس اساسا این مدل سیاست حمایتی را در شرایط اقتصادی فعلی اثرگذار نمی دانید و ...

این سیاست‌ها به شکل فعلی نمی‌تواند مشکل مردم را حل کند. همین یارانه‌ای که پرداخت می‌شود، اولاً مبنای دقیق و درستی ندارد و ثانیاً مبلغ آن در برابر تورم موجود، بسیار ناچیز است.

در شرایطی که هزینه‌های زندگی افزایش پیدا کرده، این پرداخت‌ها نمی‌تواند بخش قابل توجهی از مشکلات مردم را حل کند.

امروز جوانی که در این کشور زندگی می‌کند با مشکلات جدی مواجه است؛ از ازدواج گرفته تا تأمین مسکن و حتی مسائل مربوط به درمان. اگر فردی با بیماری مواجه شود، ممکن است با مشکلات زیادی روبه‌رو شود.

به نظر من حتی حوزه درمان که انتظار می‌رفت حداقل در آن بخش شرایط بهتری وجود داشته باشد،چون خود رئیس‌جمهور پزشک است، امروز با مشکلات جدی مواجه است و مردم از نظر توان پرداخت هزینه‌های درمانی و دسترسی به خدمات مناسب، تحت فشار قرار دارند.

راهکار، حرکت به سمت اقتصاد رقابتی است

*اگر سیاست‌های فعلی را ناکارآمد می‌دانید، دولت چه سیاست حمایتی باید در پیش بگیرد؟

راهکار را در یک عبارت می‌توان خلاصه کرد: اقتصاد رقابتی و مبتنی بر تخصص.مشکل اصلی این است که این نوع اقتصاد در ایران گم شده و چنین رویکردی به شکل جدی دنبال نمی‌شود.

تا زمانی که ساختار اقتصادی کشور به سمت رقابت، تخصص و استفاده از ظرفیت‌های واقعی حرکت نکند، پرداخت‌های حمایتی نمی‌تواند مشکلات اساسی مردم را حل کند. دولت باید به جای تمرکز صرف بر توزیع منابع محدود، زمینه‌ای ایجاد کند که مردم بتوانند از طریق یک اقتصاد سالم‌تر، درآمد و رفاه بیشتری به دست آورند.