ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

اخبار شرکت ها -  نجاری یکی از مشاغل فنی است که در کانادا و استرالیا بازار کار مشخص، استانداردهای حرفه‌ای و مسیرهای ارزیابی مهارت دارد. با این حال، عبارت «مهاجرت با مدرک نجاری» نباید این تصور را ایجاد کند که یک گواهی آموزشی به‌تنهایی ویزا می‌سازد. مدرک آموزشی، مهارت عملی، سابقه کار قابل اثبات، زبان و شرایط برنامه مهاجرتی باید در کنار هم قرار بگیرند.

پاسخ کوتاه: بله، نجاری می‌تواند بخشی از یک مسیر مهاجرت کاری باشد. در کانادا، شغل Carpenter در دسته مشاغل فنی مورد توجه Express Entry در سال ۲۰۲۶ قرار دارد. در استرالیا نیز Carpenter با کد ANZSCO 331212 در Core Skills Occupation List دیده می‌شود. اما در هر دو کشور، سابقه کار و ارزیابی صلاحیت حرفه‌ای اهمیت بالایی دارد.

آیا واقعاً با مدرک نجاری می‌توان مهاجرت کرد؟

مدرک نجاری زمانی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که پشت آن مهارت واقعی و سابقه کار مستند وجود داشته باشد. کشور مقصد معمولاً به نام یک آموزشگاه ایرانی به‌تنهایی امتیاز مهاجرتی نمی‌دهد؛ آنچه بررسی می‌شود این است که آموزش و تجربه شما تا چه حد با استاندارد شغل مقصد تطابق دارد. بنابراین فردی که قصد دارد از امروز برای آینده شغلی خود برنامه‌ریزی کند، بهتر است آموزش را صرفاً برای گرفتن یک گواهی نبیند و از همان ابتدا نمونه‌کار، سابقه همکاری، قرارداد، بیمه یا سایر اسناد قابل اثبات را نیز منظم نگه دارد.

برای کسی که از صفر شروع می‌کند، انتخاب یک دوره نجاری که علاوه بر مباحث پایه، روی کار عملی و شناخت ابزارها تمرکز داشته باشد، می‌تواند نقطه شروع منطقی‌تری از یادگیری پراکنده و صرفاً تئوری باشد. هدف باید ساختن یک مهارت قابل ارائه در بازار کار باشد، نه فقط اضافه کردن یک عنوان به رزومه.

مهاجرت نجار به کانادا؛ چرا ۲۰۲۶ سال مهمی است؟

طبق اعلام رسمی اداره مهاجرت کانادا، دسته مشاغل فنی در انتخاب‌های مبتنی بر دسته‌بندی Express Entry در سال ۲۰۲۶ ادامه دارد و Carpenters نیز به‌طور مشخص در فهرست مشاغل این دسته آمده‌اند. در فهرست فعلی، Carpenters با کد NOC 72310 و Cabinetmakers با کد NOC 72311 جزو Trade Occupations هستند. برای واجد شرایط بودن در دسته مشاغل فنی، داشتن حداقل ۱۲ ماه سابقه کار تمام‌وقت یا معادل پاره‌وقت در سه سال گذشته در یکی از مشاغل فهرست‌شده لازم است؛ البته متقاضی همچنان باید شرایط یکی از برنامه‌های اصلی Express Entry را نیز داشته باشد.

یک مسیر دیگر، Federal Skilled Trades Program است. در این برنامه برای سابقه کار فنی، حداقل دو سال سابقه کار تمام‌وقت یا معادل آن در پنج سال پیش از درخواست مطرح است و متقاضی باید یا پیشنهاد شغلی معتبر حداقل یک‌ساله داشته باشد یا گواهی صلاحیت حرفه‌ای صادرشده از مرجع استانی، منطقه‌ای یا فدرال کانادا را ارائه کند. آزمون زبان نیز جزو الزامات است. نکته جالب این است که این برنامه به‌خودی‌خود شرط تحصیلات رسمی ندارد؛ بنابراین در یک شغل فنی، تجربه و صلاحیت حرفه‌ای می‌تواند از مدرک دانشگاهی مهم‌تر باشد.

از نظر درآمد هم نجاری در کانادا شغلی کم‌درآمد محسوب نمی‌شود. داده فعلی Job Bank کانادا، دستمزد میانه Carpenter را حدود ۳۲٫۱۲ دلار کانادا در ساعت نشان می‌دهد و بازه دستمزد در سطح کشور معمولاً حدود ۲۲ تا ۴۴٫۲۳ دلار در ساعت است. رقم واقعی به استان، تجربه، نوع پروژه، عضویت در اتحادیه، کارفرما و میزان تخصص بستگی دارد؛ بنابراین این اعداد را باید شاخص بازار دانست، نه تضمین درآمد برای هر مهاجر تازه‌وارد.

بازار کار نجاری در استرالیا؛ درآمد و ارزیابی مهارت

در استرالیا نیز Carpenter با کد ANZSCO 331212 در Core Skills Occupation List قرار دارد. این موضوع نشان می‌دهد نجاری در ساختار رسمی مشاغل مورد استفاده برای برخی مسیرهای مهارتی و کاری جایگاه مشخصی دارد؛ اما نوع ویزا تعیین می‌کند که متقاضی دقیقاً به چه ارزیابی و مدارکی نیاز خواهد داشت. Trades Recognition Australia یا TRA یکی از مراجع اصلی ارزیابی مهارت‌های فنی برای اهداف مهاجرت است و در برنامه Migration Skills Assessment، ارتباط مستقیم بین شغل انتخابی، آموزش یا کارآموزی و سابقه اشتغال متقاضی بررسی می‌شود.

آخرین پروفایل رسمی منتشرشده توسط Jobs and Skills Australia برای گروه Carpenters and Joiners حدود ۱۴۹٬۶۰۰ شاغل را نشان می‌دهد. در همان پروفایل، میانه درآمد تمام‌وقت هفتگی ۱٬۷۶۰ دلار استرالیا و میانه درآمد ساعتی ۴۵ دلار استرالیا گزارش شده است. این داده‌ها بر پایه آخرین مجموعه آماری رسمی در دسترس تهیه شده‌اند و مانند هر شاخص دستمزد، با شهر، نوع قرارداد، مهارت و تجربه تغییر می‌کنند.

مقایسه سریع کانادا و استرالیا برای شغل نجاری

آیا مدرک فنی‌ وحرفه‌ای یا مدرک آموزشگاه ایرانی کافی است؟

پاسخ کوتاه «خیر» است؛ اما این به معنی بی‌ارزش بودن مدرک آموزشی نیست. مدرک می‌تواند یکی از اسناد مسیر مهارتی باشد، ولی مرجع خارجی معمولاً مجموعه‌ای از شواهد را بررسی می‌کند. سابقه کار مرتبط، شرح وظایف، مدت اشتغال، مدارک آموزشی، نمونه‌کار، گواهی‌های کارفرما و در بعضی مسیرها آزمون یا ارزیابی فنی می‌توانند اهمیت داشته باشند. در کانادا نیز گواهی صلاحیت حرفه‌ای هر استان یا منطقه قواعد خودش را دارد و ممکن است برای دریافت آن، آموزش و تجربه متقاضی ارزیابی شود.

به همین دلیل اگر هدف نهایی شما مهاجرت است، از همان روزهای آموزش باید با نگاه حرفه‌ای جلو بروید: مهارت اندازه‌گیری و نقشه‌خوانی، شناخت چوب و اتصالات، کار ایمن با ابزارهای دستی و برقی، ساخت و نصب، دقت در اجرای پروژه و مستندسازی نمونه‌کارها. این رویکرد هم برای پیدا کردن کار در ایران مفید است و هم بعدها رزومه شما را قابل دفاع‌تر می‌کند.

از کجا یادگیری نجاری را برای بازار کار شروع کنیم؟

کسی که قصد ورود جدی به این حرفه را دارد، بهتر است آموزش را از محیطی شروع کند که امکان تمرین واقعی داشته باشد. در دوره آموزش نجاری فنی‌شو تمرکز بر یادگیری عملی است؛ یعنی هنرجو باید بتواند با ابزار، اندازه‌گیری، برش، مونتاژ و اجرای پروژه آشنا شود و فقط شنونده مباحث نظری نباشد. چنین آموزشی به‌ویژه برای کسی که بعداً قصد ساخت رزومه کاری، نمونه‌کار یا ورود به پروژه‌های واقعی را دارد، کاربردی‌تر است.

مجموعه آموزشی فنی‌شو سال‌هاست در حوزه آموزش مهارت‌های فنی و تخصصی فعالیت می‌کند. با این حال، حتی بهترین دوره آموزشی نیز جای سابقه کار را نمی‌گیرد؛ مسیر حرفه‌ای زمانی قوی‌تر می‌شود که بعد از آموزش، فرد وارد پروژه‌های واقعی شود، نمونه‌کار بسازد و سابقه خود را به‌صورت قابل استناد ثبت کند.

سؤالات متداول درباره مهاجرت با مهارت نجاری

آیا نجاری در کانادا جزو مشاغل مورد توجه مهاجرتی است؟

بله. در دسته مشاغل فنی Express Entry در سال ۲۰۲۶، Carpenters با کد NOC 72310 در فهرست مشاغل واجد شرایط قرار دارند؛ با این حال حضور شغل در فهرست به‌تنهایی به معنی دریافت دعوت‌نامه یا ویزا نیست.

برای مهاجرت نجار، مدرک مهم‌تر است یا سابقه کار؟

هر دو مفیدند، اما در مسیرهای مهارتی، سابقه کار قابل اثبات و توانایی انجام وظایف واقعی شغل اهمیت بسیار زیادی دارد. مدرک بدون مهارت و سابقه، معمولاً به‌تنهایی کافی نیست.

آیا می‌توان بعد از یادگیری نجاری مستقیماً برای مهاجرت اقدام کرد؟

بهتر است ابتدا مسیر کشور مقصد و شرایط ویزای مدنظر بررسی شود. بسیاری از مسیرها حداقل سابقه کار، مدرک زبان، ارزیابی مهارت یا پیشنهاد شغلی می‌خواهند. بنابراین برنامه‌ریزی مهاجرتی باید هم‌زمان با ساختن سابقه حرفه‌ای انجام شود.