این تحلیل‌گر اقتصاد سیاسی تاکید می‌کند که بیانیه وزارت خارجه امارات هیچ ارتباطی با حادثه موشکی نداشت و صرفاً در همان روز صادر شد. در متن بیانیه ابوظبی اصلاً اشاره‌ای به موشک‌ها نشده و تنها آمده است که با توجه به «تنش‌های منطقه‌ای»، همه مبادلات تجاری و مالی تا اطلاع ثانوی متوقف می‌شود.

چرا بیانیه صادر شد؟

به باور این پژوهشگر، بیانیه وزارت خارجه امارات در واقع منعکس‌کننده یک تغییر سیاست جدید نیست؛ چراکه دولت امارات «هرگز به طور رسمی» از سرگیری مجدد روابط تجاری گسترده خود با ایران را اعلام نکرده بود. ابوظبی با این بیانیه تنها ادعاها و گزارش‌های رسانه‌ای اخیر درباره تنش‌زدایی و بازگشایی کانال‌های رسمی اقتصادی را رد کرده و به همان سیاست رسمی خود در آغاز درگیری‌ها بازگشته است.

طی روزهای گذشته خبرهایی مبنی بر پرواز هواپیماهای دولتی امارات به ایران و ارسال دلار و طلا از سوی ابوظبی منتشر شده‌بود، به همین دلیل به نظر می‌رسد که امارات متحده عربی بیش از اینکه تلاش کرده‌باشد سیاست جدیدی را اعلام کند، این خبرها و شایعه‌ها را رد کرده‌است.

باتمانقلیچ علت زمان‌بندی این بیانیه را فشار سنگین دولت آمریکا و ابهامات مربوط به تحریم‌های جدید واشنگتن می‌داند. دولت ترامپ قصد دارد از ابزار فشار اقتصادی علیه ایران استفاده کند و احتمالاً تدابیر تحریمی جدیدی اعلام خواهد کرد. بیانیه ابوظبی، تحرکی پیش‌دستانه برای خنثی‌سازی هرگونه اقدام خزانه داری آمریکا است تا علناً نشان دهد میان مواضع رسمی امارات و آمریکا فاصله‌ای وجود ندارد؛ به‌ویژه آنکه واشنگتن پیش‌تر امارات را به دلیل تعاملات اقتصادی با ایران به اعمال تعرفه تهدید کرده بود.

خودمختاری اقتصادی امارات در برابر واشنگتن

این تحلیل‌گر در نهایت خاطرنشان کرد که امارات در عمل موضع عمومی خود را حفظ خواهد کرد، اما با تاکید بر حاکمیت اقتصادی‌اش، از منافع ملی خود محافظت می‌کند. امارات از معدود کشورهایی است که می‌تواند درجه تطبیق خود با تحریم‌های آمریکا را متناسب با سیاست‌های داخلی‌اش تنظیم کند. اگر تحریم‌های «فشار حداکثری» آمریکا باعث پیامدهای منفی شود که امنیت و رفاه امارات را تهدید کند، ابوظبی گام‌هایی برای کاهش این آسیب‌ها برمی‌دارد. در دیپلماسی اقتصادی، ابوظبی از استقلال عمل بالایی برخوردار است و این واشنگتن نیست که تصمیمات نهایی را برای امارات دیکته می‌کند.