ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرگزاری تسنیم، بازار نقل‌وانتقالات فرمول یک به‌ تدریج در حال داغ شدن است و با افزایش شایعات درباره ترکیب تیم‌ها برای فصل‌های بعدی، آینده برخی از رانندگان بیش از دیگران در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است.

در شرایط فعلی می‌توان دست‌کم پنج راننده را نام برد که ممکن است در آینده نزدیک صندلی خود را از دست بدهند؛ برخی به دلیل عملکرد نه‌چندان مطلوب، برخی به دلیل افزایش سن و برخی دیگر به دلیل رقابت شدید میان رانندگان جوان.

 استبان اوکون؛ قرارداد تا پایان 2026

استبان اوکون شاید یکی از جدی‌ترین نامزدهای خروج از گرید فرمول یک باشد. راننده فرانسوی در فصل گذشته نیز در مقایسه با هم‌تیمی جوانش، اولیور برمن، عملکرد چندان متقاعدکننده‌ای نداشت و در فصل جاری فاصله میان این دو بیشتر شده است.

برمن تاکنون با نتیجه 18 بر 3 در امتیازها و 8 بر 3 در رقابت‌های تعیین خط برتری قابل توجهی نسبت به اوکون داشته است. چنین آماری برای راننده‌ای که تجربه بیشتری دارد، چندان امیدوار کننده نیست.

حتی پس از گرندپری میامی، گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه تیم هاس از عملکرد اوکون ناراضی است و احتمال جدایی او پیش از پایان فصل را بررسی می‌کند. با این حال، اخراج او در میانه فصل چندان محتمل به نظر نمی‌رسد اما تمدید نکردن قرارداد او که در پایان 2026 به پایان می‌رسد، کاملاً محتمل است.

در میان گزینه‌های احتمالی برای جایگزینی اوکون، نام ریو هیراکاوا، راننده مورد حمایت تویوتا، لئوناردو فورنارولی، قهرمان فعلی فرمول 2، جک دوئن و یوکی تسونودا مطرح شده است.

اوکون در صورت از دست دادن صندلی هاس، شاید بتواند به استون مارتین برود و به‌ عنوان راننده ذخیره فعالیت کند؛ البته در صورتی که این تیم در آینده به دنبال جایگزینی برای یکی از رانندگان اصلی خود باشد.

 نیکو هولکنبرگ؛ قرارداد تا پایان 2027

نیکو هولکنبرگ از نظر قراردادی وضعیت بهتری دارد اما سن او می‌تواند در آینده به یک مشکل تبدیل شود. راننده آلمانی در پایان قراردادش در سال 2027، 40 ساله خواهد شد و آئودی ممکن است در آن زمان تصمیم بگیرد ترکیب جوان‌تری را برای پروژه خود انتخاب کند.

حضور هولکنبرگ در آئودی در شرایط فعلی منطقی است. این تیم در آغاز عصر جدید قوانین فنی فرمول یک به راننده‌ای باتجربه نیاز دارد که بتواند بازخورد دقیقی درباره خودرو به مهندسان ارائه دهد.

با این حال، عملکرد او در فصل جاری به اندازه سال گذشته چشمگیر نبوده است. هولکنبرگ در فصل گذشته عملاً رهبر تیم بود اما امسال فاصله او با گابریل بورتولتو بسیار کمتر شده است. بورتولتو در حالی که تنها دومین فصل خود در فرمول یک را تجربه می‌کند، تاکنون سه بار امتیاز کسب کرده، در حالی که هولکنبرگ تنها یک نتیجه امتیازی بیشتر از او دارد.

از طرف دیگر، فردی اسلیتر، جوان بریتانیایی و یکی از استعدادهای مورد توجه آئودی در مسیر رسیدن به فرمول یک قرار دارد. اگر او در فصل آینده بتواند در فرمول 2 عنوان قهرمانی را به دست آورد، احتمال دارد آئودی به او فرصت حضور در تیم اصلی را بدهد.

با توجه به نبود شایعات جدی درباره علاقه سایر تیم‌ها به هولکنبرگ، احتمال اینکه فصل 2027 آخرین فصل او در فرمول یک باشد، وجود دارد.

 لیام لاوسون؛ قربانی رقابت استعدادهای جوان؟

لیام لاوسون را نمی‌توان راننده‌ای دانست که عملکردش کاملاً ناامیدکننده بوده است. راننده نیوزیلندی به‌ طور منظم امتیاز کسب می‌کند و در رقابت با پیر گاسلی برای عنوان «بهترین راننده خارج از تیم‌های برتر» قرار دارد.

با این حال، مشکل اصلی لاوسون این است که در تیم ردبول ریسینگ بولز باید نه‌ تنها خوب باشد، بلکه آینده‌ای روشن برای حضور در تیم اصلی ردبول نیز از خود نشان دهد.

لاوسون تا زمان ورود آروید لیندبلاد به فرمول یک 35 مسابقه را پشت‌سر گذاشته بود؛ بنابراین انتظار می‌رود از یک راننده تازه‌وارد فاصله محسوسی داشته باشد.

لیندبلاد اکنون یکی از استعدادهای مهم برنامه ردبول محسوب می‌شود و می‌توان تصور کرد که در آینده به تیم اصلی راه پیدا کند. در مقابل، آینده لاوسون چندان روشن نیست.

او پیش از این نیز شانس حضور در ردبول را داشت اما پس از شروع ضعیف فصل گذشته، تنها پس از دو مسابقه به تیم دوم فرستاده شد. در تاریخ اخیر ردبول نیز نمونه‌ای از راننده‌ای که پس از کنار گذاشته شدن از تیم اصلی دوباره به آن بازگشته باشد، بسیار نادر است.

از طرف دیگر، نیکولا تسولوف، استعداد بلغارستانی آکادمی ردبول در مسیر قهرمانی فرمول 2 قرار دارد و ممکن است در نهایت جای لاوسون را بگیرد.

سرخیو پرس؛ تجربه در برابر آینده‌نگری کادیلاک

سرخیو پرس شاید غیرمنتظره‌ترین نام این فهرست باشد. او تجربه زیادی دارد، همچنان از نظر سرعت قابل قبول است و پشتوانه مالی و تجاری مناسبی نیز در اختیار دارد.

با این حال، قرارداد پرس در پایان سال 2026 به پایان می‌رسد و این مسئله می‌تواند بزرگ‌ترین تهدید برای آینده او باشد.

کادیلاک برای آینده خود به دنبال ایجاد ترکیبی متفاوت است و گزارش‌هایی درباره تلاش این تیم برای جذب رافائل کامارا، استعداد جوان فراری منتشر شده است. حضور یک راننده جوان و تحت حمایت فراری می‌تواند حتی مزایای فنی و مالی برای کادیلاک داشته باشد.

از سوی دیگر، گفته می‌شود نمایندگان پرس در حال بررسی انتقال او به ویلیامز هستند؛ جایی که ممکن است صندلی کارلوس ساینس در اختیار او قرار گیرد اما در ویلیامز نیز رقابت ساده نخواهد بود. اگر فرناندو آلونسو در آینده به آلپین برود، احتمال دارد فرانکو کولاپینتو یکی از گزینه‌های اصلی ویلیامز برای جایگزینی او باشد.

در نتیجه، پرس برای ماندن در فرمول یک باید با چند رقیب جدی مبارزه کند.

والتری بوتاس؛ یک سال بیشتر برای اثبات خود

والتری بوتاس نیز اگرچه تا پایان 2027 قرارداد دارد اما آینده بلندمدت او در فرمول یک چندان مطمئن نیست.

کادیلاک در نخستین فصل خود به رانندگان باتجربه نیاز داشت تا در توسعه خودرو و انتقال اطلاعات دقیق به مهندسان کمک کنند. به همین دلیل، حضور بوتاس و پرس در ترکیب تیم منطقی بود اما در بلندمدت، احتمالاً کادیلاک به دنبال یک راننده آمریکایی خواهد بود؛ موضوعی که می‌تواند جایگاه بوتاس را تهدید کند.

مدتی کولتون هرتا گزینه اصلی برای این نقش محسوب می‌شد اما اکنون نام اوگو اوگوچوکو، استعداد آمریکایی فرمول 3 نیز مطرح شده است.

بوتاس برای ماندن باید ثابت کند که همچنان از نظر عملکرد ورزشی و ارزش تجاری گزینه‌ای جذاب‌تر از رانندگان جوان است. در غیر این صورت، با توجه به اینکه در سال‌های اخیر سایر تیم‌های فرمول یک نیز علاقه چندانی به جذب او نشان نداده‌اند، ادامه دوران حرفه‌ای او پس از پایان قراردادش با کادیلاک بسیار دشوار خواهد بود.

 آینده‌ای پرابهام

بازار فرمول یک در آستانه دوره‌ای مهم قرار گرفته است. تیم‌ها هم‌زمان باید میان تجربه رانندگان باسابقه و سرمایه‌گذاری روی استعدادهای جوان انتخاب کنند.

اوکون، هولکنبرگ، لاوسون، پرز و بوتاس هر کدام به دلایل متفاوتی در معرض خطر قرار دارند. با این حال، در فرمول یک هیچ چیز تا زمان امضای قرارداد قطعی نیست و تغییر یک نتیجه، یک مصدومیت یا حتی تصمیم مدیریتی می‌تواند تمام معادلات بازار را تغییر دهد. به همین دلیل، ماه‌های پیش‌رو می‌تواند برای آینده این پنج راننده تعیین‌کننده باشد.

انتهای پیام/