به گفته او، هر مرحله از تشدید تنش از سوی آمریکا با واکنش متقابل ایران روبه‌رو می‌شود؛ زیرا دو طرف در هر تبادل حمله می‌کوشند آستانه‌های تازه‌ای برای بازدارندگی تعیین و تثبیت کنند.

سیترونوویچ تأکید کرد این تصور که گسترش کارزار نظامی، ایران را مجبور می‌کند از موضعی ضعیف‌تر به مذاکرات بازگردد، به‌هیچ‌وجه قطعی نیست. به همان اندازه احتمال دارد درگیری از کنترل و نیت اولیه دو طرف خارج شود، به جنگی فراگیرتر در منطقه بینجامد و فرصت احیای دیپلماسی را کاهش دهد.

او خطر اصلی را نه صرفاً استفاده از نیروی نظامی، بلکه شکل‌گیری روندی دانست که در آن تشدید تنش، شتاب و منطق مستقل خود را پیدا می‌کند. به باور او، وقتی هر دو طرف برای نمایش عزم و حفظ بازدارندگی خود متعهد شوند، فضای سیاسی برای مصالحه به‌شدت محدود و بازگشت به مذاکرات بسیار دشوارتر از تصورات موجود در واشنگتن خواهد شد.