ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه فلسطینی الرساله نت، بحران دیگر تنها به کمبود غذا یا دارو محدود نمی‌شود، بلکه آب، برق، خدمات درمانی و مدیریت شهری را نیز دربر گرفته و بیش از دو میلیون نفر را با شرایطی بی‌سابقه از نظر سختی معیشتی مواجه کرده است.

بر اساس این گزارش، در قلب این فاجعه، بحران آب روزبه‌روز تشدید می‌شود، در حالی که محدودیت‌ها بر ورود سوخت، کمک‌های انسانی و کالاهای اساسی همچنان ادامه دارد.

همزمان با افزایش قیمت برخی کالاها به‌دلیل کمبود و محدودیت‌ها، نهادهای دولتی تلاش می‌کنند با نظارت بر بازار و جلوگیری از احتکار، حداقل ثبات اجتماعی را حفظ کنند.با این حال، ادامه محدودیت در ورود کمک‌ها و سهمیه‌بندی کالاها باعث شده بحران دارو و تجهیزات پزشکی همچنان یکی از جدی‌ترین چالش‌ها باشد.

بحران شدید آبشهرداری غزه اعلام کرده این شهر از حدود دو هفته پیش با بحرانی بی‌سابقه در زمینه تأمین آب روبه‌رو شده است. این وضعیت پس از از کار افتادن خط آب «میکروت» اسرائیل در پی عملیات نظامی در منطقه شرقی موسوم به «منطقه صفر» رخ داده است.

به گفته حسنی مهنا، سخنگوی شهرداری، این بحران وارد هفته چهارم خود شده و بیش از ۸۵ درصد مساحت شهر تقریباً به‌طور کامل از آب محروم شده‌اند.

شهرداری در طول جنگ به خط «میکروت» به‌عنوان منبع اصلی آب متکی بود، زیرا ۷۲ حلقه چاه تخریب شده، تنها ایستگاه آب‌شیرین‌کن السودانی از مدار خارج شده و چاه‌های «بئر النعجه» و «الصفا» نیز دوباره تخریب شده‌اند.

نیاز روزانه شهر غزه حدود ۱۰۰ هزار متر مکعب آب است، در حالی که در بهترین حالت تنها ۱۲ هزار متر مکعب در دسترس است؛ یعنی بیش از ۷۵ درصد کسری. در نتیجه، سهم آب هر فرد در بسیاری از مناطق به پنج لیتر در روز هم نمی‌رسد؛ رقمی بسیار پایین‌تر از حداقل استاندارد انسانی.

برآوردهای سازمان ملل نشان می‌دهد حدود یک میلیون و 400 هزار نفر از مجموع دو میلیون و صد هزار ساکن غزه در نزدیک به هزار اردوگاه آوارگان زندگی می‌کنند؛ بدون آب جاری و برق، شرایطی که با تراکم جمعیت و گرمای هوا خطرات بهداشتی را دوچندان کرده است. سوخت شریان مختل شدهدر غزه، بحران آب با بحران سوخت گره خورده است.

شهرداری‌ها به‌دلیل کمبود سوخت قادر به راه‌اندازی منظم چاه‌ها و ایستگاه‌های فاضلاب نیستند. با وجود ورود مقادیر محدودی سوخت، این میزان پاسخگوی نیازهای عملیاتی نیست و همین امر موجب اختلال مکرر در پمپاژ آب و تجمع فاضلاب در برخی مناطق شده است.

مقامات محلی هشدار می‌دهند سهمیه‌بندی سوخت مستقیماً بخش‌های حیاتی، از بیمارستان‌ها تا خدمات نظافت شهری را تحت تأثیر قرار داده و بحران بهداشتی و زیست‌محیطی را عمیق‌تر کرده است.

بازار و معیشتدر عرصه اقتصادی، قیمت برخی کالاهای اساسی به‌دلیل محدودیت عرضه و افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و هماهنگی، افزایش قابل توجه داشته است. هرچند در هفته‌های اخیر دسترسی به برخی محصولات بهبود نسبی یافته، اما نوسان قیمت‌ها همچنان ویژگی اصلی بازار در شرایط محاصره است.

در مقابل، وزارت اقتصاد و نهادهای دولتی با تشدید بازرسی‌ها تلاش کرده‌اند بازار را کنترل و با احتکار و سوءاستفاده مقابله کنند. علیه برخی متخلفان نیز اقداماتی انجام شده تا از مصرف‌کنندگان حمایت و توزیع عادلانه تضمین شود.

با توجه به کاهش قدرت خرید و افزایش فقر، که بخش بزرگی از جمعیت را وابسته به کمک‌های انسانی یا درآمدهای نامنظم کرده، کنترل بازار به یکی از اولویت‌های اصلی تبدیل شده است.

بحران دارو، کمبود دارو و تجهیزات پزشکی یکی از حساس‌ترین و خطرناک‌ترین ابعاد بحران است. بیمارستان‌ها با کمبود شدید داروهای اساسی، از جمله داروهای بیماری‌های مزمن، آنتی‌بیوتیک‌ها و تجهیزات جراحی و مراقبت‌های ویژه روبه‌رو هستند.

مقامات بهداشتی هشدار داده‌اند که ادامه محدودیت در ورود تجهیزات پزشکی جان هزاران بیمار، به‌ویژه مبتلایان به سرطان، بیماری‌های کلیوی و قلبی را تهدید می‌کند.کمبود سوخت نیز توان عملیاتی بیمارستان‌ها را کاهش داده و نظام سلامت را درآستانه فروپاشی قرار داده است.

در این شرایط پیچیده، نیروهای پلیس تلاش می‌کنند با وجود شرایط امنیتی دشوار و هدف قرار گرفتن مکرر مراکز و خودروهای پلیس، نظم ترافیکی را برقرار کرده، امنیت بازارها را تأمین و کاروان‌های کمک‌رسانی را همراهی کنند.

در مجموع، ادامه محدودیت در ورود کمک‌ها و کالاهای اساسی ــ چه از طریق سهمیه‌بندی و چه از طریق رویه‌های پیچیده ــ غزه را در چرخه‌ای از کمبود مزمن نگه داشته است.میان بحران آب، کمبود سوخت، گرانی کالاها و بحران دارو، ساکنان غزه هر روز با چالش بقا دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ در حالی که محاصره، شریان‌های حیاتی زندگی را تحت فشار قرار داده است.