تنظیمات
تصویر
مشخصات خبر
اندازه فونت :
چاپ خبر
شاخه : استان‌ها
لینک : econews.ir/5x4295868
شناسه : 4295868
تاریخ :
نگاهی به آموزش مجازی و حضوری؛ از فوائد تا مشکلات اقتصاد ایران: ایسنا/خوزستان معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهید چمران اهواز، به بررسی شیوه برگزاری آموزش مجازی و حضوری در نظام آموزش عالی کشور پرداخت و فوائد و مشکلات این دو شیوه را مورد بررسی قرار داد و گفت: بهترین شیوه تدریس، استفاده از آموزش مجازی و حضوری به صورت هم‌زمان است

ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

دکتر رحیم پیغان در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به پیشرفت تکنولوژی در حوزه آموزشی اظهار کرد: طبیعتاً، امروزه، شرایط آموزش نسبت به گذشته تغییر یافته و شاهد افزایش سرعت یادگیری با استفاده از ابزارهای هوشمند آموزشی هستیم. در سال‌های اخیر نیز هوش مصنوعی، نقش بسیار پررنگی در پیشرفت بسیاری از حوزه‌ها از جمله آموزش دانشجویان دارد.

وی ادامه ‌داد: بنابراین می‌توان گفت که جهان امروز از آموزش سنتی گذر کرده‌ و این روش به تنهایی پاسخگوی آموزش نسل نو نیست.

معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهید چمران اهواز تاکید کرد: طبیعتاً،با پیشرفت تکنولوژی دسترسی به داده‌ها و علم روز آسان‌تر و گسترده شده ‌است؛ بنابراین ضروری است دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی، در نحوه آموزش سنتی خود تجدیدنظر کنند. البته این وضعیت، دانشگاه‌ها را به سمت ارائه آموزش‌های ترکیبی(مجازی و حضوری) سوق داده است.

پیغان با اشاره به پیشینه آموزش مجازی در جهان و ایران گفت: آموزش مجازی در سال‌های گذشته نیز وجود داشت، اما از زمان همه‌گیری بیماری کرونا، بیشتر مورد توجه قرار گرفت و به نوعی این شیوه آموزش در دانشگاه‌های مختلف مورد استفاده ‌قرار گرفت.

وی یادآور شد: البته باید این نکته را ذکر کرد که با توجه به وضعیت آن دوره و تاثیر منفی آموزش ناقص مجازی، نسبت به این شیوه آموزشی نگاه مثبتی وجود نداشت؛ چراکه زیرساخت‌های لازم برای آموزش و تهیه محتوای قوی مجازی وجود نداشت و از سوی دیگر، اینترنت از سرعت خوبی برخوردار نبود؛ بنابراین، آموزش مجازی، با چالش‌هایی همراه بود. 

معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهید چمران اهواز افزود: در ادامه و پس از گذر از کرونا، با توجه به اینکه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بازخوردهای بسیاری از شیوه آموزش مجازی از سوی دانشجویان و استادان دریافت کرده بود، محدودیت‌هایی برای این نوع آموزش اعمال شد؛ با این حال اخیرا در شیوه نامه‌ای، تنها مجوز ارائه ۲۵ درصد از درس‌های نظری کارشناسی را در طول ترم به صورت مجازی، صادر کرد.

پیغان عنوان‌ کرد: پس از دوران کرونا، اکثر دانشگاه‌ها چندان به سمت و سوی توسعه امکانات آموزشی برخط نرفتند، سیستم آموزشی جدیدی نیز طراحی نشد، اما زیرساخت‌های آموزش مجازی دوران کرونا حفظ شده‌ و مجدداً مورد استفاده قرار گرفته ‌است.

وی افزود: آموزش مجازی، به هیچ عنوان نمی‌تواند جایگزین آموزش حضوری باشد؛ بلکه ابزار مکمل آموزش حضوری است. بنابراین بهترین شیوه تدریس، استفاده از آموزش مجازی و حضوری به صورت هم‌زمان است.

معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهید چمران اهواز تاکید کرد: دانشگاه‌ها، در شرایط خاص و بحرانی ناچار به ارائه آموزش مجازی هستند اما باید این را دانست که این نوع آموزش نباید دائمی باشد چراکه ارتباط چهره به چهره استاد و دانشجو ضروری است.

وی به مزایای آموزش مجازی اشاره کرد و گفت: آموزش مجازی، می‌تواند محدودیت‌های جغرافیایی را مرتفع کند؛ به عنوان نمونه، دانشجویان بین‌الملل، دانشجویان ساکن دیگر استان‌ها و یا افرادی که دچار محدودیت‌هایی از جمله معلولیت و بیماری هستند، می‌توانند از مزایای این نوع آموزش استفاده کنند، چراکه هزینه تشکیل کلاس‌های مجازی به مراتب نسبت به حضور در دانشگاه کمتر است.

پیغان ادامه‌ داد: از دیگر فرصت‌های آموزش مجازی می‌توان به قابلیت تکرار و مرور مطالب درسی اشاره کرد، این درحالی است که در آموزش حضوری این امکان کمتر است و دانشجو بیشتر نکته‌برداری می‌کند.

معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهید چمران اهواز، سرعت پایین اینترنت را یکی از چالش‌های اصلی آموزش مجازی دانست و گفت: از دیگر چالش‌های اساسی، ایجاد انزوای اجتماعی و عاطفی دانشجویان است. حضور دانشجویان در کنار یکدیگر باعث برقراری ارتباط مفید، آموزش بهتر، یادگیری مهارت‌های عاطفی و اجتماعی و الگوبرداری از استاد می‌شود. طبیعتاً، دانشجو فقط برای درس خواندن به دانشگاه مراجعه نمی‌کند بلکه بخش زیادی از مهارت‌های اجتماعی افراد در این دوران شکل می‌گیرد.

وی گفت: از سوی دیگر، استاد، می‌تواند الگوی خوبی برای دانشجو در نحوه برخورد با دیگران، نحوه صحبت کردن و... باشد و این الگوبرداری بیشتر از طریق حضور در کلاس درس امکان‌پذیر است.

پیغان عنوان‌ کرد: از دیگر چالش‌های آموزش مجازی، ارزیابی غیرعادلانه دانشجو است. به عبارت صریح‌تر امکان تقلب دانشجو در آزمون و بدتر از آن، تقلب در روند شرکت در کلاس آموزشی است. یعنی عملا دانشجو در کلاس حضور فعال ندارد و ممکن است تنها تلفن همراه و یا لپ تاپ خود را روشن کرده باشد و در واقع در مبحث استاد شرکت نکرده و چیزی یاد نمی‌گیرد. این نوع تقلب و بدنبال آن تقلب در امتحان، می‌تواند آسیب جدی به آموزش دانشجو وارد کند.

انتهای پیام