ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

سارا منتیان در روز انتقال یافته‌های تحقیقاتی با محوریت «مدیریت تغذیه دام در انتهای زمستان و اوایل بهار» در روستای چم‌روته عرب رودبار با اشاره به افزایش بروز برخی اختلالات متابولیکی در فصل بهار، گفت: کزاز علفی یا هیپومنیزیمی یکی از بیماری‌های شایع و خطرناک گوسفندان در مراتع تازه‌روییده بهاره است که در اثر برهم خوردن تعادل منیزیم، کلسیم و پتاسیم در بدن دام بروز می‌کند.

وی خاطرنشان کرد: در اوایل بهار، به‌دلیل پایین بودن منیزیم علوفه‌های جوان، بالا بودن پتاسیم و نیتروژن در مراتع و همچنین آبدار و کم‌فیبر بودن گیاهان، جذب منیزیم در شکمبه کاهش یافته و دام به‌ویژه گوسفندان شیرده و مسن‌تر در معرض خطر بیشتری قرار می‌گیرند.

این محقق علوم دامی با تأکید بر اهمیت پیشگیری، تصریح کرد: استفاده از مکمل‌های منیزیم، آجرهای لیسیدنی غنی از Mg، دادن علوفه خشک پیش از ورود دام به مرتع، پرهیز از کوددهی بی‌رویه نیتروژنه و پتاسیمی و جلوگیری از چرا در ساعات اولیه صبح از مهم‌ترین راهکارهای کنترل کزاز علفی در مراتع بهاره است.

منتیان به تفاوت نیازهای تغذیه‌ای دام‌های پرواری، میش‌های خشک، آبستن و شیرده اشاره کرد و گفت: طی دوره پروار، جیره باید متناسب با وزن زنده، مرحله رشد و هدف افزایش وزن تنظیم شود و در بره‌های پرواری نژاد کردی، تأمین انرژی و پروتئین کافی نقش تعیین‌کننده‌ای در دستیابی به رشد مطلوب دارد.

وی دو ماه پایانی آبستنی را حساس‌ترین دوره تغذیه‌ای گوسفند دانست و افزود: در این دوره حدود ۷۰ درصد رشد جنین اتفاق می‌افتد، در حالی‌ که مصرف ماده خشک کاهش می‌یابد؛ بنابراین جیره باید غلیظ‌تر، پرانرژی‌تر و با پروتئین بالاتر نسبت به دوره نگهداری تنظیم شود.

به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام در روز یکشنبه ۱۹ بهمن، محقق مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام همچنین دوره شیردهی را حیاتی‌ترین مرحله تغذیه‌ای معرفی کرد و خاطرنشان ساخت: در اوایل شیردهی، نیاز انرژی و پروتئین دام از دوران آبستنی نیز بالاتر است و کمبود تغذیه‌ای در این مرحله می‌تواند منجر به کاهش تولید شیر، افت وزن بدن و اختلال در باروری دوره بعد شود.

انتهای پیام