به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران، حالا دیگر بیش از یکسال از انتشار ویروس منحوس کرونا در کشورمان می گذرد، ویروسی که هیچ کس  فکر نمی کرد این چنین بشررا با تمامی ادعاهایش مبهوط و سردرگردان خود کند.

کرونا آنچنان ما را تحت تاثیر قرار داد که هنوز که هنوز است پس از گذشت ماه های متمادی نتوانسته ایم کنترلش کنیم و با کمی سهل انگاری آتشش دوباره دامن گیرمان می شود.

کرونا کار را تا جایی پیش برده که اقشار مختلف جامعه همچون اصناف، بازار، مساجد، مدارس، اماکن مذهبی، ورزشی و فرهنگی مجبور به توقف و یا تغییر در شیوه فعالیت شده اند.

هیچگاه برایمان باور پذیر نبود که برای یکسال مدارس و دانشگاه هایمان تعطیل و شیوه آموزش با تغییر 100 درجه ای روبرو شود.

اما گاهی نمی توان کاری کرد و به همین دلیل باید خودمان را با شرایط وفق دهیم امری که به خوبی توسط جامعه فرهنگی کشور اتفاق افتاد.

با وجود اینکه تاثیر بسیار زیاد آموزش حضوری بر هیچ کسی پوشیده نیست، اما باید بپذیریم که معلمان و دانش آموزان در کنار هم با وجود تمامی کاستی ها توانستند اقدام در خور شایسته ای برای تداوم امر آموزش انجام دهند.

در نگاه اول آموزش غیر حضوری و مجازی کار ساده ای به نظر می رسد، اما اگر خودمان را جای معلمی که مجبور است در فضای مجازی با روش های مختلف علم را به دانش آموزانش که هر کدام دارای شیوه متفاوتی برای یادگیری هستند بگذاریم خواهیم دید که این تداوم آموزش کار آسانی برای معلمان نبوده و نخواهد بود.

حتی بنا به شرایط ساعت کار معلمان با آموزش مجازی بیشتر شده و بعضا تا شب پاسخگوی دانش‌آموزان هستند که این امر چیزی جز علاقه به کار نیست.

در این مدت یکسال اقشار مختلف در برهه های زمانی متفاوت مجبور به توقف فعالیت شده اند اما معلمان بدون وقفه در هر شرایطی که باشند در حال آموزش به نسل آینده کشور هستند.

بازهم در مقاطع سخت و بحرانی همچون جنگ، سیل، زلزله، و … در شرایط کنونی که کرونا همچنان می تازد این معلمان هستند که با از خودگذشتگی در کنار دانش آموان ماندند و ذره ای از تلاش و محبتشان برای یادگیری فرزندان این مرز و بوم کم نشد.

بودند معلمانی که با از خودگذشتی و هزینه شخصی قدم در کار خیر نهاده و با تهیه امکاناتی همچون تبلت و گوشی همراه، ماسک و لوازم تحریر شرایط را برای ادامه تحصیل دانش آموزان بی بضاعت فراهم کردند.

علاوه بر آموزش های مجازی، هستند فرهنگیانی که برای تداوم آموزش در مناطق دور افتاده، روستایی و عشایری استان به صورت مداوم در محل حضور پیدا کرده تا خللی در یادگیری فرزندانشان به وجود نیاید.

معلمانی که برای تحصیل دانش آموزانشان مناطق صعب العبور را طی کرده تا در شرایط حاد کرونایی کاستی های امکاناتی مانع آموزش نشود.

با وجود تمامی مشکلات، معلمان در شرایط کرونایی در کنار جامعه بهداشت و درمان بدون وقفه به امر آموزش ادامه می دهند و ذره ای از تلاش هایشان کم نخواهد شد.

به امید آنکه قدردان زحماتشان باشیم…

نگارنده: علی عبداله زاده