تنظیمات
تصویر
مشخصات خبر
اندازه فونت :
چاپ خبر
شاخه : استان‌ها
لینک : econews.ir/5x4282855
شناسه : 4282855
تاریخ :
مطهری‌اصل: شخصیت امام علی(ع) فراتر از زبان و شعر است اقتصاد ایران: تبریز- نماینده ولی فقیه در آذربایجان‌شرقی گفت: شخصیت امیرالمؤمنین امام علی(ع) فراتر از زبان، شعر و فهم بشری است و هیچ توصیفی قادر به بیان کامل آن نیست.

ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرنگار مهر، حجت‌الاسلام والمسلمین احمد مطهری‌اصل ظهر سه‌شنبه در آیین اختتامیه پنجمین جشنواره بین‌المللی شعر «همای رحمت» تأکید کرد: شخصیت امیرالمؤمنین علی(ع) فراتر از زبان، شعر و فهم بشری است و هیچ توصیفی قادر به بیان کامل آن نیست.

انسان کامل؛ فراتر از ظرفیت بشر

وی با بیان اینکه انسان غیرکامل نمی‌تواند حقیقت انسان کامل را درک کند، افزود: همان‌طور که یک شاگرد ابتدایی قادر به توصیف استاد بزرگ خود نیست، همه تعابیر ما از امیرالمؤمنین(ع) محدود به ظرفیت معرفتی خود ماست و بازتاب‌دهنده حقیقت کامل آن حضرت نیست.

تلاقی قدرت و رحمت در یک شخصیت

امام جمعه تبریز با اشاره به جامعیت شخصیت حضرت علی(ع) اظهار داشت: امیرالمؤمنین(ع) در عین شجاعت و قدرت بی‌نظیر در میدان نبرد، مظهر کامل رأفت، عطوفت و انسان‌دوستی بود و هیچ یتیمی از نگاه او پنهان نمی‌ماند. وی افزود: جمع اضداد یعنی قاطعیت در حق و مهربانی با خلق، ویژگی نادری است که در وجود ایشان به اوج خود رسیده است.

محدودیت زبان در بیان حقیقت ولایت

حجت‌الاسلام مطهری‌اصل با تأکید بر جایگاه ولایت در معارف اسلامی گفت: حتی آیات قرآن و الفاظ عربی تنها تا حد ظرفیت فهم بشر می‌توانند حقیقت را بیان کنند. وی افزود: حتی سلمان فارسی که پیامبر او را «از اهل‌بیت» معرفی کردند، در شناخت کامل مقام ولایت مأمور به توقف شد، زیرا درک جزئیات آن تنها در شأن خداوند و پیامبر است.

شعر آیینی؛ جلوه‌ای از عشق و ارادت

نماینده ولی‌فقیه در آذربایجان شرقی با تجلیل از جایگاه شعر آیینی و جشنواره «همای رحمت» بیان کرد: شعر، زبان عشق و ارادت است، نه ابزار احاطه بر حقیقت. شاعران آیینی با سرودن در وصف امیرالمؤمنین(ع)، در واقع ظرفیت روحی و معرفتی خود را به نمایش می‌گذارند و اعتراف به ناتوانی در بیان حقیقت، خود فضیلتی بزرگ است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: هرچه معرفت انسان افزون‌تر می‌شود، بیش از پیش به ناتوانی خود در شناخت حقیقت ولایت پی می‌برد و این همان معنای حقیقی «تسبیح» است؛ اعتراف به اینکه حقیقت فراتر از ادراک بشری است