نذر سپید در دل برف
اقتصاد ایران: ایسنا/البرز در روزهای سرد زمستانی، زمانی که برف سنگین پوشش گیاهی کوهستانهای البرز را محو میکند، گروهی از محیطبانان با عشق و تعهد، مأموریتی انسانی را آغاز میکنند. علوفهرسانی به حیاتوحش البرز. به گفته مدیرکل حفاظت محیطزیست البرز، در صورت عدم علوفهرسانی در شرایط خاص، میزان تردد و حضور علفخواران وحشی در حاشیه جادهها و مناطق مسکونی افزایش یافته و خطر تصادف، شکار و آسیب به آنها وجود دارد.
ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان
قربانعلی محمدپور، مدیرکل حفاظت محیطزیست استان البرز، در گفتوگو با ایسنا، گفت: با توجه به شرایط اقلیمی منطقه البرز که دارای زمستانهای سرد و برفی و تابستانهای خشک است و نیازهای تغذیهای حیاتوحش در فصل سرما، انتخاب علوفه مناسب باید بر اساس ارزش غذایی بالا، قابلیت هضم آسان و در دسترس بودن باشد. در این زمینه از علوفههای محلی و طبیعی که حیوانات به آن عادت دارند استفاده میشود.
وی افزود: برای کمک به تغذیه علفخواران منطقه البرز از علوفه خشکشده مرتعی، مانند علوفه جمعآوریشده از مراتع طبیعی منطقه در فصل رشد، همچنین علوفههای کشتشده خاص بهصورت خشکشده نظیر سورگوم علوفهای و یونجه که مقاوم به خشکی و سرما هستند، استفاده میشود.
محمدپور ادامه داد: نکته مهم این است که تغذیه دستی و پخش علوفه تنها در شرایط اضطراری مانند برف شدید و یخبندان طولانی و زیر نظر محیطبانان یا کارشناسان، در نقاط امن و دور از جاده و مناطق انسانی انجام میگیرد.
مدیرکل حفاظت محیطزیست استان البرز بیان کرد: جهت حصول اطمینان از سلامت علوفهها، باید علوفه خشک مورد نیاز از مراکز معتبر و دارای مجوز تهیه شود و به شرایط نگهداری علوفهها و همچنین حملونقل درست و اصولی آنها توجه شود که تحت نظارت ادارهکل محیطزیست انجام میشود.
وی عنوان کرد: مطالعه علمی خاصی در خصوص تأثیر علوفهرسانی بر جمعیت حیاتوحش انجام نشده، اما مشاهدات عینی بیانگر این است که در صورت عدم علوفهرسانی در شرایط خاص، میزان تردد و حضور علفخواران وحشی در حاشیه جادهها و مناطق مسکونی افزایش یافته و خطر تصادف، شکار و آسیب به آنها وجود دارد.
علوفهرسانی به حیاتوحش، نذری برای حفظ طبیعت
در گفتوگویی میدانی در منطقه حفاظتشده وارنگهرود، محیطبانان و یک شهروند از جزئیات، ضرورتها و چالشهای این کار سخن گفتند.
جواد بها، از محیطبانان باسابقه منطقه، درباره ضرورت این اقدام توضیح داد: ما هر سال با شروع بارشهای سنگین زمستانی و محو شدن پوشش گیاهی، در حوزه محیطبانی وارنگهرود اقدام به علوفهرسانی دستی در چند نقطه مشخص میکنیم.
وی تأکید کرد: این کار بهصورت مداوم و روزانه انجام نمیشود تا حیوانات به حضور انسان عادت نکنند و به حاشیه جادهها نیایند. سعی میکنیم فقط در روزهای برف سنگین و سختی زیاد هوا این کار را انجام دهیم. اگر غذا در طبیعت کم شود، حیوانات بهناچار به حاشیه جادهها و روستاها نزدیک میشوند که هم خطر تصادف و هم احتمال آسیب از سوی متخلفان وجود دارد.
یک نذر برای رفع مشکلات!
بها در توصیف حس محیطبانان از این کار گفت: برای ما این کار مثل یک نذر است. واقعاً بین ما این باور وجود دارد که هرکس از محیطبانان مشکلی داشته باشد، با این علوفهرسانی و کمک به حیاتوحش، خداوند مشکلاتش را رفع میکند.
وی به تأثیر مثبت دیدار مردم با این صحنهها اشاره کرد و افزود: وقتی مردم از نزدیک میبینند، هم با حیاتوحش منطقه آشنا میشوند و سطح آگاهیشان بالا میرود و هم با شغل محیطبانی و زحمات ما از نزدیک آشنا میشوند. ما در حین کار، سامانه ۱۵۴۰ اورژانس محیطزیست را به آنها معرفی میکنیم تا در صورت مشاهده تخلف، گزارش دهند.
چالشهای سخت در مسیرهای صعبالعبور
این محیطبان، چالش اصلی کار را شرایط سخت جوی و ناهمواری مسیرها دانست و بیان کرد: گاهی برف بهقدری سنگین است که حملونقل علوفه که عمدتاً یونجه است، بسیار مشکل میشود. همکاران ما مجبورند علوفه را بر دوش بکشند یا از اسب و قاطر استفاده کنند. برخی از مسیرهای علوفهرسانی واقعاً صعبالعبور است.
وی یادآور شد: گونه اصلی هدف در این منطقه، کل و بزهای کوهی هستند و پس از آن کبکها نیز از باقیمانده برگهای یونجه استفاده میکنند.
بها تأکید کرد: طبق قانون و وظیفه انسانی، نگهداری از حیاتوحش یک وظیفه همگانی است و محیطبانان نماینده مردم برای حفظ این سرمایههای طبیعی برای نسلهای بعد هستند.
حسن بها، محیطبان بومی با ۱۵ سال سابقه در وارنگهرود، نیز درباره تأثیر این کار گفت: علوفهرسانی کمک میکند حیوانات ضعیفتر سرمای زمستان را پشت سر بگذارند و انرژی خود را تا فصل بهار و رویش مجدد گیاهان حفظ کنند. همچنین با متمرکز کردن آنها در نقاطی که ما کنترل میکنیم، از پراکنده شدنشان در حاشیه جادههای پرخطر جلوگیری میشود.
وی مهمترین درخواست محیطبانان را تجهیز بیشتر عنوان کرد و افزود: امکانات، نیروی انسانی ماهر، خودروهای مناسب، دوربینهای پیشرفته و تکنولوژی میتواند کمک بزرگی به ما کند.
در حین این گفتوگو، رحیم سولقانی، یکی از مسافران حاضر در محل، با اشتیاق نظارهگر صحنه بود و گفت: نشستهام این منظره قشنگ را نگاه میکنم و لذت میبرم. دست این بچههای محیطبان درد نکند؛ واقعاً زحمت میکشند.
این مسافر که خود از دوستداران طبیعت و از علاقهمندان به اسکی است، افزود: از وقتی به سمت دیزین میآییم، در هر درهای کل و بز و بزغالهها را میبینیم. جمعیت آنها، خدا را شکر، بیشتر شده است. میبینیم که محیطبانان حتی شبها با چراغقوه در حال گشت هستند و حیاتوحش را برای آیندگان ما حفظ میکنند. این کار باعث افزایش جمعیت آنها شده و ما این تغییر را میبینیم و خدا را شکر میکنیم.
وی تأکید کرد: حفظ این اکوسیستم واقعاً ضروری است. این اقدامات و شرایط، زندگی این حیوانات را بهبود میدهد.
این گزارش میدانی، تصویری از عشق، تعهد و ایستادگی محیطبانان البرز در برابر سرما و مخاطرات طبیعی را نشان میدهد؛ در حالی که آنها با چالشها و سختیهای فراوان دستوپنجه نرم میکنند، در سرمای سخت زمستان به علوفهرسانی مشغولاند. علوفهرسانی زمستانی، فراتر از یک وظیفه اداری، برای آنها نذری برای حفظ میراث طبیعی و امانتی برای نسلهای آینده است. ما قدردان زحمات محیطبانان البرزی هستیم و خدمات آنها را ارج مینهیم.
انتهای پیام