ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

علیرضا خواجه‌احمدعطاری، امروز پنجشنبه ۹ بهمن در نخستین نشست حامیان دانشگاه هنر اصفهان که با هدف رونق‌بخشی به فرهنگ حمایت و پشتیبانی از ادب و هنر با حضور استادان حوزه هنر، صنایع‌دستی و هنرهای تجسمی در دانشگاه هنر اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: از ابتدای مسئولیت، همواره سه پرسش اساسی برای من مطرح بوده است؛ نخست اینکه ایران در تاریخ و جهان چه جایگاه تمدنی دارد، دوم اصفهان در این جایگاه تمدنی کجا ایستاده است و سوم اینکه دانشگاه هنر اصفهان، به‌ویژه از منظر فرهنگی و حتی اقتصادی، چه نقشی می‌تواند ایفا کند.

وی افزود: اصفهان شهری است که هرگاه در جهان از ایران سخن گفته می‌شود، نام آن نیز مطرح می‌شود. این شهر به لحاظ تاریخی، فرهنگی و هنری ظرفیت معرفی در سطح شهرهای تراز اول جهان را دارد و دانشگاه هنر اصفهان به دلیل ماهیت رشته‌های خود، مستقیماً با این هویت تمدنی گره‌خورده است.

رئیس دانشگاه هنر اصفهان با اشاره به تاریخچه این دانشگاه بیان کرد: هسته اولیه دانشگاه هنر اصفهان در ۱۳۵۵ با راه‌اندازی رشته آثار تاریخی و به‌صورت تک‌رشته‌ای، وابسته به مجتمع دانشگاهی هنر تهران شکل گرفت. پس از انقلاب‌فرهنگی، در سال ۶۳ فعالیت دانشگاه با سه رشته نقاشی، صنایع‌دستی و مرمت آثار تاریخی ازسرگرفته شد.

خواجه‌احمدعطاری ادامه داد: این مجموعه تا ۱۳۷۹ در قالب دانشکده فعالیت داشت و در همان سال با تصمیم وزارت علوم به دانشگاه ارتقا یافت. بر این‌ اساس، در حال حاضر حدود ۴۹ سال از آغاز فعالیت دانشگاه هنر اصفهان می‌گذرد و این دانشگاه در آستانه شصتمین سال فعالیت خود قرار دارد.

وی با اشاره به تجربه شخصی خود از ۱۳۶۳ گفت: در آن زمان دانشگاه در ساختمانی فعالیت می‌کرد که با نام «داوید» شناخته می‌شد و حتی یافتن محل آن برای دانشجویان ساده نبود. از آن سال تاکنون، دانشگاه به‌تدریج و با خرید خانه‌ها و فضاهای متعدد در نقاط مختلف شهر توسعه‌یافته است.

رئیس دانشگاه هنر اصفهان افزود: در حال حاضر این دانشگاه دارای ۲۹ ساختمان پراکنده در سطح شهر اصفهان است که مجموع مساحت آن‌ها حدود ۴/۵ هکتار برآورد می‌شود. این در حالی است که دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه صنعتی اصفهان دارای حدود ۲۳۰۰ هکتار فضای متمرکز هستند که این تفاوت، چالش‌های جدی برای دانشگاه هنر ایجاد کرده است.

خواجه‌احمدعطاری تصریح کرد: پراکندگی شدید فضاهای دانشگاهی، اگرچه از نظر ماهوی با رشته‌هایی مانند صنایع‌دستی، معماری، شهرسازی، مرمت آثار تاریخی و گردشگری تا حدی هم‌خوانی دارد و حضور در متن شهر را ممکن می‌سازد، اما از سوی دیگر مشکلات متعددی را در حوزه مدیریت، حمل‌ونقل و رفاه دانشجویان به وجود آورده است.

وی توضیح داد: فاصله برخی ساختمان‌های دانشگاه با یکدیگر به ۱۲ تا ۱۵ کیلومتر می‌رسد و این موضوع، تأمین سرویس ایاب‌وذهاب، استفاده از مترو و جابه‌جایی روزانه دانشجویان را با دشواری‌های فراوان همراه کرده است.

رئیس دانشگاه هنر اصفهان با اشاره به ساختار آموزشی این دانشگاه بیان کرد: دانشگاه دارای پنج دانشکده شامل معماری و شهرسازی، صنایع‌دستی، هنرهای تجسمی، هنرهای کاربردی و هنر و کارآفرینی است که در مجموع ۵۵ رشته هنری در مقاطع مختلف کارشناسی تا دکتری ارائه می‌شود.

خواجه‌احمدعطاری خاطرنشان کرد: در حال حاضر حدود ۳۲۰۰ دانشجو و نزدیک به ۱۴۰ عضو هیئت‌علمی در دانشگاه هنر اصفهان مشغول فعالیت هستند و این دانشگاه به‌عنوان یک دانشگاه دولتی، مأموریت اصلی خود را تربیت نیروی انسانی متخصص در حوزه‌های مرتبط با تاریخ، فرهنگ و هنر ایران تعریف کرده است.

وی با تأکید بر ضرورت تقویت ارتباط دانشگاه با جامعه اظهار کرد: اگرچه بخشی از این ارتباط از طریق فعالیت‌های علمی، هنری و تخصصی اعضای هیئت‌علمی برقرار شده است، اما انتظار می‌رود دانشگاه‌ها بتوانند علاوه بر تعامل علمی، حمایت واقعی جامعه و مردم را نیز به‌سوی خود جلب کنند؛ امری که تاکنون برای دانشگاه هنر به طور کامل محقق نشده است.

رئیس دانشگاه هنر اصفهان بیان کرد: در این میان، حمایت‌های اخیر برخی خیران برای بازسازی بخشی از فضاهای دانشگاه، برای ما بسیار ارزشمند و مایه افتخار است و می‌تواند آغازگر الگویی جدید برای مشارکت اجتماعی در حمایت از دانشگاه هنر اصفهان باشد.

خواجه‌احمدعطاری در پایان تأکید کرد: دانشگاه هنر اصفهان به دلیل پیوند مستقیم با تاریخ‌تمدنی ایران و هویت فرهنگی شهر اصفهان، شایسته توجه، حمایت و سرمایه‌گذاری بیشتری است و می‌تواند در جایگاه واقعی خود خدمات فرهنگی، هنری و حتی اقتصادی مؤثری به جامعه ایران و اصفهان ارائه دهد.

انتهای پیام