ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، در سایه ادامه و گسترش فاجعه انسانی در نوار غزه با رسیدن فصل سرما و نابودی همه زیرساخت‌های حیاتی و بهداشتی، منابع پزشکی این باریکه درباره شیوع یک بیماری همه گیر جدید هشدار دادند.

بسام زقوت، مدیر بخش امداد پزشکی در این زمینه اعلام کرد که با توجه به وخامت شدید شرایط بهداشتی و زیست محیطی و تکثیر حشرات و جوندگان در میان چادرهای آوارگان، نگرانی‌های جدی در مورد شیوع یک اپیدمی جدید وجود دارد.

زقوت تاکید کرد: مقامات پزشکی، نشانه‌های نگران‌کننده‌ای از شیوع احتمالی لپتوسپیروز، یک بیماری مسری که از طریق تماس با ادرار موش‌ها و سایر جوندگان به انسان منتقل می‌شود، مشاهده می‌کنند که در اردوگاه‌های پرجمعیت آوارگان به طور قابل توجهی افزایش یافته است.

وی افزود: خطر عفونت زمانی افزایش می‌یابد که آب باران و آب سیل آلوده به مدفوع جوندگان با پوست مخلوط شود، به ویژه هنگامی که با زخم‌های باز تماس پیدا کند. در این میان کودکان آسیب‌پذیرترین گروه هستند، به ویژه کسانی که پابرهنه در آب آلوده در اردوگاه‌های آوارگان بازی می‌کنند.

این مقام پزشکی غزه اظهار داشت: تیم‌های پزشکی، با همکاری سازمان جهانی بهداشت، با توجه به فقدان قابلیت‌های آزمایشگاهی محلی لازم به دلیل تخریب زیرساخت‌های بهداشتی در طول جنگ جاری، نمونه‌هایی از تعدادی از افراد آلوده را برای ارسال به آزمایشگاه‌های خارج از نوار غزه جمع‌آوری کردند.

 بسام زقوت گفت: ادامه محاصره، ازدحام صدها هزار آواره در شرایط غیربهداشتی و عدم اقدامات پیشگیرانه، احتمال شیوع این بیماری را افزایش می‌دهد. نوار غزه با یک بحران پیچیده بهداشتی روبرو است که نیاز به مداخله فوری بین‌المللی برای جلوگیری از یک فاجعه همه‌گیر جدید دارد.

لپتوسپیروز چیست؟

لپتوسپیروز یک بیماری باکتریایی است که از اواخر قرن نوزدهم شناخته شده است. از نظر تاریخی، ظهور آن با محیط‌های غیربهداشتی، سیل، جنگ و بلایای طبیعی مرتبط بوده است. این بیماری توسط نوعی باکتری اسپیروکتی ایجاد می‌شود که در ادرار حیوانات آلوده، عمدتاً موش‌ها و جوندگان، زندگی می‌کند و به همین دلیل در گذشته با نام‌هایی مانند "تب باتلاق" و "بیماری فاضلاب" شناخته می‌شد.

این بیماری از طریق تماس با آب یا خاک آلوده به ادرار جوندگان به انسان منتقل می‌شود، به خصوص اگر باکتری از طریق بریدگی یا خراش در پوست یا از طریق غشاهای مخاطی وارد شود. این بیماری معمولاً از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شود، اما در اردوگاه‌های آوارگان پرجمعیت که آب باران و آب سیل با فاضلاب مخلوط می‌شوند و اقدامات پیشگیرانه اولیه وجود ندارد، به سرعت گسترش می‌یابد.

علائم این بیماری بین 5 تا 14 روز شروع می‌شود و در ابتدا شبیه علائم آنفولانزا مانند تب، سردرد، درد عضلانی، خستگی عمومی و قرمزی چشم است. در برخی موارد، علائم ممکن است بدتر شوند، از جمله زردی، اختلالات کبد و کلیه، خونریزی داخلی یا مشکلات تنفسی، که در صورت عدم تشخیص و درمان زودهنگام، بیماری را جدی می‌کند.

کودکان و آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در اردوگاه‌های آوارگان، به ویژه در محیط‌هایی که زیرساخت‌های بهداشتی در حال فروپاشی هستند و جوندگان در حال گسترش هستند، بیشترین حساسیت را به عفونت دارند. این امر این بیماری را به یک شاخص جدی از وخامت شرایط بهداشت عمومی تبدیل می‌کند و مداخله پیشگیرانه فوری را قبل از تبدیل شدن به یک بیماری همه‌گیر گسترده می‌طلبد.

در همین حال وزارت بهداشت فلسطین در نوار غزه، وضعیت بهداشتی این باریکه را با وجود توافق آتش‌بس، فاجعه‌بار توصیف و تأکید کرد که مراکز درمانی تازه‌تأسیس به‌دلیل باران‌های شدید و تخریب چادرها توسط طوفان، غیرقابل استفاده شده‌اند.

همچنین مرکز حقوق بشر غزه در این زمینه با صدور بیانیه‌ای خطاب به جامعه بین‌المللی، خواستار مداخله فوری برای وادار کردن اسرائیل به لغو محدودیت‌های خود، باز کردن گذرگاه‌ها، تضمین آزادی رفت‌وآمد و تأمین نیازهای بیمارستان‌ها در نوار غزه شد و هشدار داد که هزاران بیمار فلسطینی در غزه برای زنده ماندن با زمان مسابقه می‌دهند.

خلیل الدقران، سخنگوی وزارت بهداشت غزه هم گفت: وضعیت بهداشت در نوار غزه به‌دلیل عدم پایبندی اشغالگران به مفاد توافق آتش‌بس همچنان فاجعه‌بار است و رژیم صهیونیستی همچنان از ورود دارو و تجهیزات پزشکی به نوار غزه جلوگیری می‌کند و مانع خروج بیماران و مجروحان به خارج از این باریکه می‌شود.

انتهای پیام/