ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

روزنامه جهان صنعت، نامه  معنادار  آیت‌الله سیداصغر ناظم زاده را خطاب به پزشکیان پیرامون وضعیت این روزهای کشور منتشر کرده که در ادامه آن را می‌خوانید: 

 کم‌اعتنایی حاکمیت به مساله رفاه و معیشت مردم، بی‌برنامگی و سردرگمی اقتصادی و سیاسی‌ و خارج نکردن کشور از حالت «نه جنگ، نه صلح»، تشدید تحریم‌های کمرشکن، رکود اقتصادی بی‌سابقه و کاهش ارزش پول ملی، گرانی‌های افسارگسیخته، عدم امنیت در کسب‌وکار و اقتصاد، سرانجام فریاد بحق مردم را درآورد و آنها را به خیابان کشید.

در این سال‌های اخیر همه‌ دلسوزان کشور از روحانیون، سیاسیون و طبقات دیگر با صراحت این خطر انفجار را تذکر داده بودند ولی گوش شنوایی نبوده و نیست تا اینکه متاسفانه اعتراضات اقتصادی به سرعت به شعار سیاسی کشیده شد که حکایت از عمق فاجعه فاصله بسیاری از مردم با حکومت دارد.

اینجانب چند روز قبل طی نامه‌ای توسط نماینده محترمتان در قم با صراحت خطر این فاجعه را برای شما یادآور شدم و چون شاید به دستتان نرسیده باشد، اکنون از این فرصت استفاده می‌کنم و  در این شرایط بسیار حساس و خطرناک به سه نکته ضروری اشاره می‌کنم:

۱- جناب آقای دکتر پزشکیان، شما اگرچه اختیار چندانی در کشور ندارید ولی از همین اندک اختیاری که دارید، با مشورت و کمک‌گرفتن از اقتصاددانان کاردان و هماهنگی با سران دیگر قوا، طرح و برنامه‌ای تهیه کنید تا بتوانید قیمت ارز و اجناس مورد نیاز مردم را به مسیر معقول برگردانید تا رضایت نسبی مردم حاصل شود. برای این کار حتما باید اختیارات قابل قبولی را از حاکمیت بگیرید تا بتوانید به التهابات جامعه و مردم پایان دهید.

۲- اصل ۲۷ قانون‌اساسی به‌نحو بسیار واضح، حق تظاهرات بدون سلاح را به‌شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد برای مردم آزاد دانسته است، حضرتعالی هم در دوره‌هایی که نماینده مجلس بودید همیشه فریاد می‌زدید که این اصل تحقق پیدا کند، اکنون که خودتان مسوول اجرای قانون‌اساسی شده‌اید واقعا چه تلاشی برای پیاده شدن این اصل کرده‌اید؟

وقتی مردم جانشان به لب می‌رسد و هیچ فریادرسی ندارند به خیابان می‌آیند و خواسته‌های خود را مطرح می‌کنند اما گروهی حرفه‌ای و مزدور کار را به آشوب و تخریب اموال عمومی و خصوصی می‌کشانند، در این هنگام، مسوولان بلند‌مرتبه‌ کشور دائما می‌گویند صف معترضان از آشوبگران جدا شود تا به خواسته‌های آنان رسیدگی شود.

سوال این است که چگونه می‌توان صف آشوبگر و معترض واقعی را از هم جدا کرد، جز با عمل کردن به اصل‌۲۷ قانون‌اساسی. اگر دولت و حکومت مجوز تظاهرات بدهد، خودش امنیت آن را به‌عهده می‌گیرد و مکان و زمان آن را هم مشخص می‌کند و از آشوب جلوگیری می‌شود. متاسفانه اما طی ‌۴۷سال که از انقلاب می‌گذرد این اصل مترقی نادیده گرفته شده و هیچ روزنه‌ای را برای معترضان باقی نگذاشته‌اند.

۳- از نیروهای انتظامی و امنیتی بخواهید در درگیری‌ها بر اعصاب خود مسلط باشند و خدای نکرده دستشان به خون تظاهرات‌کنندگان آلوده نشود که هم گناه نابخشودنی است و هم خشم بیشتر و شدیدتر مردم را به ‌همراه خواهد داشت.

تجربه‌ زمان شاه نشان داد که خشونت نیروهای امنیتی و انتظامی و نظامی آتش اعتراضات را شعله‌ورتر می‌کند‌ و شاید برای زمان طولانی همه چیز از کنترل خارج شود.