ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان
دسترسی به آب آشامیدنی سالم، یکی از حقوق اولیه برای هر انسانی است؛ در حالی که نیمی از مردم جهان، ممکن است از آن محروم باشد.
بر اساس گزارشی که ۱۵ اوت در نشریه ساینس منتشر شد، بیش از ۴٫۴ میلیارد نفر از جمعیت حدوداً هشت میلیارد نفری کره زمین، به آب آشامیدنی مدیریتشده، سالم و ایمن، دسترسی ندارند. این برآورد که بر اساس شبیهسازیهای کامپیوتری دادههای مربوط به کشورهایی با درآمد پایین و متوسط صورت گرفته، بیش از دو برابر بیشتر از عددی است که پیش از این، در محاسبات سازمان جهانی بهداشت (WHO) به دست آمده بود.
استر گرینوود، بومشناس میکروبی از مؤسسه تحقیقاتی آبی ایوَگ در دوباندورف، سوئیس، میگوید: «تعداد افرادی که از حق اساسی و انسانی دسترسی به آب آشامیدنی ایمن و سالم محروم هستند، ممکن است به شکل مشهودی دستکم گرفته شده باشد.»
کشورهای آفریقای جنوب صحرا، آسیای جنوبی و آسیای شرقی، کمترین میزان دسترسی به آب سالم را دارند
محرومیت از آب سالم، تا حدودی به این دلیل است که جمعآوری دادهها دربارهی تعداد افرادی که از خدمات آب مدیریتشده بهطور ایمن بهرهمند هستند، بهویژه در مناطقی با فناوری محدود، دشوار است. اطلاعات ناقص، برای تلاشهای بینالمللی بهمنظور گسترش دسترسی به آب سالم، چالشهای بسیاری را به وجود میآورد. گرینوود میگوید رویکرد پژوهش جدید، ازبینبردن چنین مشکلاتی است.
گرینوود و همکارانش با استفاده از شبیهسازی کامپیوتری، دادههای محیطی را با دادههای نظرسنجی از نزدیک به ۶۵ هزار خانوار در سراسر جهان، ترکیب کردند و برای ۱۳۵ کشور، نقشههایی را ایجاد کردند که مناطق بهرهمند از خدمات آب آشامیدنی مدیریتشده و ایمن در سال ۲۰۲۰ را نشان میدهد. تیم بر اساس مقایسهی این نقشهها با دادههای جمعیتی یونیسف، تعداد افرادی را برآورد کردند که به آب آشامیدنی سالم دسترسی نداشتند.
محققان دریافتند که مناطقی با کمترین میزان دسترسی به آب سالم، کشورهای جنوب صحرای آفریقا، آسیای جنوبی و آسیای شرقی را شامل میشود. رایجترین عوامل محدودکنندهی دسترسی به آب آشامیدنی ایمن، آلودگی میکروبی و شیمیایی و همچنین فقدان زیرساختهای کافی هستند. بهعنوان مثال، پژوهشگران دریافتند که حدود ۶۵۰ میلیون نفر در کشورهای جنوب صحرای آفریقا، در خانههایشان و یا نزدیک به خانههایشان، از خدمات ارائهی آب آشامیدنی برخوردار نیستند.
کشورهایی پردرآمد در تحلیل جدید گنجانده نشدهاند، اما تیم محققان اذعان میکنند که برخی جوامع ساکن در این کشورها نیز احتمالاً به اندازهی کافی، به آب آشامیدنی ایمن دسترسی ندارند.
گریگوری پیرس، محقق آب از دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس، میگوید برآورد جدید ممکن است جایگزین آمار رسمی نشود که براساس دادههای ارائهشده در کشورها بهجای بررسیها و شبیهسازی است.
بااینحال، پیرس قصد دارد از برآورد جدید در راه تشویق به سرمایهگذاری بیشتر و تلاش برای ادامهی پژوهشها و بهبود دسترسی به آب سالم، استفاده کند. زیرا سازمان ملل، دسترسی به آب آشامیدنی سالم را به عنوان یکی از حقوق انسانی دستهبندی کرده است. او میگوید: «ما بهعنوان جامعهای جهانی، برای مدتی طولانی در این زمینه سرمایهگذاری کردهایم، اما در حقیقت هرگز میزان سرمایهگذاری را افزایش ندادهایم. بنابراین، امیدواریم که این برآورد به تلاشهای لازم برای پرکردن شکافها و دسترسی به اهداف، منجر شود.»