ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دکتر مهران جوانبخت عضو هیات علمی دانشکده شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و رئیس مرکز تحقیقات انرژی های تجدید پذیر گفت: به تازگی شرکت های خودروسازی در کل جهان، متقاضی اصلی باتری های لیتیم یون در راستای کاهش مصرف انرژی شده اند.
وی افزود: علاوه بر این، انتظار می رود اجرای مقررات سختگیرانه در مورد انتشار گازهای گلخانه ای از خودروهای فسیلی، تقاضا برای خودروهای برقی را افزایش دهد، که به نوبه خود، نیاز به باتری های لیتیم یون را بیشتر می کند.
رئیس مرکز تحقیقات انرژی های تجدید پذیر عنوان کرد: بازار باتری های لیتیم یون در سال ۲۰۱۹ برابر با ۳۶.۷ میلیارد دلار بوده است و پیش بینی می شود که تا سال ۲۰۲۷ به ۱۳۰میلیارد دلار برسد.
جوانبخت خاطر نشان کرد: این باتری ها در حال حاضر بهترین ترکیب از نظر چگالی انرژی، چگالی توان، بازده، سیکل پذیری و قیمت هستند.
وی با بیان اینکه فناوری تولید مواد پیشرفته یکی از کلیدیترین فناوری باتریهای لیتیمی است، افزود: با توجه به کاربرد گستردهی باتری های لیتیومی در سیستم حمل و نقل الکتریکی، تولید و فرآوری مواد مورد نیاز از اهمیت بالایی برخودار است.
به گفته عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، امروزه کشورهای محدودی در دنیا قادر به تولید سلول های لیتیمی هستند زیرا برای تولید این مواد چالش های مختلفی از جمله تامین منابع لیتیم وکبالت، تولید مواد کلیدی اولیه گرید باتری، دانش فنی تولید موادپیشرفته و قیمت تمام شده وجود دارد.
وی افزود: به همین دلیل درصدد برآمدیم با همکاری مرکز تحقیقات انرژی های تجدید پذیر دانشگاه صنعتی امیرکبیر مواد اولیه باتری های لیتیمی را تولید کنیم. این تولیدات شامل، گرید باتری نمک های آلومینیوم سولفات، لیتیم سولفات، لیتیم کلرید، نیکل(II) کلرید، نیکل(II) سولفات، کبالت(II) سولفات، منگنز(II) سولفات و سدیم دی هیدروژن فسفات می شود.
جوانبخت افزود: این مواد بایستی عاری از حضور فلزات مضر بوده و درجه خلوص ۹۹.۹۵درصد داشته باشند تا به منظور رسوب دهی پیش ماده NCA (لیتیم نیکل کبالت آلومینیوم اکسید)، NCM (لیتیم نیکل کبالت منگنز اکسید)، LCO (لیتیم کبالت اکسید)، LMO (لیتیم منگنز اکسید) و LFP (لیتیم آهن فسفات) مورد استفاده قرار بگیرد.
به گفته وی، از جمله مواد کاتدی تولیدی این شرکت دانش بنیان نیز می توان به تولید نانومواد LMO و نانوکامپوزیت های پایه NCM و LFP اشاره کرد که نتایج آنها به صورت چند مقاله بین المللی و دو اختراع (US Patent) در سال ۲۰۲۰ ثبت شده است.